ประวัติวัดอุโมงค์ (สวนพุทธธรรม) ตอนที่ 1

<a href="http://www.watumong.org/images/PIC5.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" src="http://www.watumong.org/images/PIC5.jpg" style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 267px;" /></a><br /><br /><br />วัดดอุโมงค์ และสวนพุทธธรรม สองชื่อนี้เป็นชื่อที่ใช้เรียกสถานที่ส่งเสริมการปฏิบัติธรรม ของพุทธนิคม เชียงใหม่แห่งเดียวกัน แต่มีความหมายต่างกัน<br /><br />วัดอุโมงค์(อุโมงค์เถรจันทร์) เป็นชื่อเรียกวัดเก่าที่ "พระเจ้ากือนาธรรมิกราช" ทรงสร้างอุโมงค์ขึ้นเพื่อถวายเพื่อให้พระมหาเถรจันทร์ ผู้เชี่ยวชาญในพระไตรปิฏกอาศัย<br /><br />วัดอุโมงค์นี้หมายเอาเฉพาะบริเวณพื้นที่สามเหลี่ยมผืนผ้า ซึ่งมีกำแพงอิฐปรากฏอยู่ทั้งสี่ด้าน ด้านตะวันออกจากขอบสระใหญ่ ด้านเหนือตรงไปทางทิศเหนือโรงพิมพ์ปัจจุบันจรด กำแพงอิฐพอดี ยาวประมาณ 100 วา ด้านเหนือจากแนวกำแพงเหนือโรงพิมพ์ปัจจุบันทางทิศตะวันตก จนถึงขอบสระหลังวัดอุโมงค์ ยาวประมาณ 100 วา, ด้านตะวันตกจากขอบ สระแนวกำแพงด้านเหนือ ถึงขอบสระใหญ่ใต้พระเจดีย์ ยาวประมาณ 100 วา, ด้านใต้จากขอบสระหลังพระเจดีย์ตรงไปทางตะวันตกออกจรดกำแพงทิศตะวันออกหน้า พระอุโบสถ ยาวประมาณ 100 วา มีพระอุโบสถขนาดย่อมตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ มีพระเจดีย์ใหญ่แบบลังกาวงศ์ และอุโมงค์(ถ้ำ) 1 อุโมงค์ มีทางเข้า 3 ทาง ตั้งอยู่ตลอดแนววัดด้านตะวันตก และมีศาลาตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือจากหน้าอุโมงค์ไปประมาณ 1 เส้น คิดเป็นเนื้อที่ทั้งหมดประมาณ 25 ไร่<br /><br />สวนพุทธธรรม เป็นชื่อใหม่ที่ ภิกขุ ปัญญานันทะ ประธานวัดอุโมงค์ ในสมัยนั้น (2492-2509) ตั้งขึ้นเรียกสถานที่ป่าผืนใหญ่ที่ปกคลุมวัดร้างโบราณ ซึ่งมีทั้งหมดประมาณ 150 ไร่ ที่พุทธนิคมเชียงใหม่จัดขึ้นเป็นที่อยู่ของภิกษุ สามเณร อุบาสก อุบาสิกา ผู้แสวงหาความสงบ พื้นที่ซึ่งเรียกว่า สวนพุทธธรรมนี้กว้างมาก รวมเอาวัดไผ่11กอ (เวฬุกัฏฐาราม ซึ่งพระเจ้ามังรายมหาราชทรงสร้างไว้ถวายเป็นที่พำนักของพระมหากัสสปะเถระ ชาวลังกา ซึ่งเข้ามาเผยแพร่ศาสนาในสมัยนั้น) วัดอุโมงค์เถรจันทร์ และวัดอื่นๆ (ที่อยู่ใกล้วัดอุโมงค์ทั้ง 4 ด้าน) อีก 4 วัดเอาไว้ด้วยทั้งหมด<br /><br />ประวัติวัดอุโมงค์(สวนพุทธธรรม) มีหลักฐานทางตำนานไม่สู้จะละเอียดนัก ต้องอาศัยหลักการทางโบราณคดี และประวัติศาสตร์เมืองเชียงใหม่เข้าช่วยจึงได้ความชัดขึ้น แต่ถึงกระนั้นก็ไม่สู้จะมั่นใจว่าประวัติที่นำมาเสนอท่านนี้จะถูกต้องร้อย เปอร์เซ็นต์ เพราะบริเวณที่ถูกเรียกว่า สวนพุทธธรรม นี้มีวัดอยู่หลายวัด สร้างเก่าบ้างใหม่บ้างสับสน ซับซ้อนยิ่งวัดเหล่านี้เป็นวัดกษัตริย์ราชวงศ์มังราย(นับจากพระเจ้ามังราย เป็นต้นมา) ทรงสร้างสืบๆ ต่อกันมาเป็นระยะเวลาเกือบ 700 ปีด้วยแล้ว ก็ยิ่งทำให้สันนิษฐานยากขึ้นไปอีก แต่ถึงแม้การศึกษายากเพียงไร หลักฐานที่ค้นได้ และนำมาประกอบการเขียนเรื่องนี้ ทำให้มั่นใจว่าจะทำให้ท่านเข้าใจประวัติวัดอุโมงค์ (สวนพุทธธรรม) ได้ใกล้เคียงความจริงมากที่สุด<br /><br />ก่อนการศึกษาประวัติวัดอุโมงค์ (สวนพุทธธรรม) ความทราบธรรมเนียบการสร้างวัดของพระมหากษัตริย์ไทยสมัยโบราณไว้ด้วยว่า เมื่อทรงสร้างพระราชวัง และเมืองหลวงเสร็จแล้ว สิ่งสำคัญที่ต้องทำเป็นอันดับสองก็คือ วัดสำคัญประจำเมืองทั้งสี่ทิศ หรือสองทิศ(เหนือ ใต้) และวัดพิเศษภายในราชวัง สำหรับเป็นที่สักการะบูชาของพระมหากษัตริย์ และพระบรมวงศานุวงศ์อีก 1 วัดเสมอ ความจริงเรื่องนี้หาดูได้ตามเมืองหลวงของไทยสมัยโบราณ เช่นเชียงแสน, สุโขทัย, อยุธยา, ลพบุรี, นครศรีธรรมราช, ฯลฯ และกรุงเทพมหานคร อันเป็นเมืองหลวงปัจจุบันการที่พระมหากษัตริย์ไทยสมัยก่อน ถือว่าการสร้างวัดเป็นสิ่งสำคัญอันดับสองรองจากการสร้างวังนั้น แสดงให้เห็นชัดเจนว่า บรรพบุรุษของพวกเรามั่นคงในศีลธรรมมีน้ำใจสูงมาก เห้นความสำคัญของพระพุทธศาสนาแจ่มแจ้งยึดเอาพุทธศาสนาประจำชาติมาตั้งแต่ต้น จนกลายเป็นความรู้สึกฝังใจว่า ชาติไทยกับพุทธศาสนาแยกจากกันไม่ได้มาจนทุกวันนี้<br /><br /><br />ประวัติศาสตร์บอกไว้ว่า เมื่อ พระเจ้ามังรายมหาราช ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์มังราย ตกลงพระทัยที่จะสร้างเมืองใหม่ที่ป่าเลาคา (ต้นเลาคา และต้นหญ้าคา)ระหว่างแม่น้ำปิงกับดอยสุเทพแล้ว ได้แต่งตั้งราชบุรุษถือพระราชสาส์นไปทูลเชิญพระสหายร่วมน้ำสาบานทั้งสองคือ พระเจ้ารามคำแหงมหาราช เจ้าผู้ครองนครสุโขทัย และพระเจ้างำเมือง เจ้าผู้ครองนครพะเยา มาปรึกษาการสร้างเมืองที่ เวียงเหล็ก (ที่ตั้งวัดเชียงมั่นทุกวันนี้) หลังจากที่สามกษัตริย์ได้ตกลงกันว่า ควรสร้างราชธานีใหม่ กว้าง 800 วา ยาว 1000 วา เป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ยาวจากตะวันออกไปสู่ทิศตะวันตกแล้วก็ทำพิธีฝังเสาหลักเมืองใน วันพฤหัสบดี เดือนแปดเหนือ (เดือนหกใต้) ปีวอก พ.ศ. 1839 ฝังหลักเมืองแล้วใช้พลเมือง 5 หมื่นคน ช่วยกันก่อสร้างพระราชเวศน์มณเฑียรสถาน อีก 4 หมื่นคนช่วยกันขุดคูเมือง และกำแพงเมือง ก่อสร้างอยู่เป็นเวลา 4 เดือนก็แล้วเสร็จหลังจากฉลองเมืองใหม่เป็นการใหญ่ 7 วัน 7 คืนแล้ว กษัตริย์ทั้งสามก็พร้อมใจกันตั้งนามเมืองใหม่ว่า”เมืองนพบุรี ศรีนครพิงค์ เชียงใหม่”<br /><br /><br /><br /><a href="http://www.watumong.org/images/wat-umong-july-06-052.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" src="http://www.watumong.org/images/wat-umong-july-06-052.jpg" style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 250px; height: 188px;" /></a><br /><br /><br />หลัง จากสร้างราชธานีเรียบร้อยแล้ว พระเจ้ามังรายมหาราชได้ทรงสร้างวัดสำคัญฝ่ายคามวาสี (วัดสำหรับภิกษุที่ชอบอยู่ในเมือง เพื่อเรียนพุทธวจนะ) ประจำเมืองทั้ง 4 ทิศพร้อมทั้งวัดภายในพระราชวังด้วย และทรงสร้างวัดฝ่ายอรัญวาสี (วัดสำหรับภิกษุที่เรียนพุทธวัจนะแล้ว ออกไปหาความสงบในป่า บำเพ็ญวิปัสสนากรรมฐาน) บริเวณชานพระนครขึ้นหลายวัด เช่น วัดเก้าถ้าน เป็นต้น<br /><br />พระเจ้ามังรายมหาราช ทรงทำนุบำรุงพระศาสนา และพระภิกษุสามเณร ทั้งฝ่ายคามวาสี และอรัญวาสีด้วยปัจจัยสี่ ให้มีกำลังใจศึกษา และปฏิบัติพระธรรมวินัยตามความสามารถแห่งตนอย่างดียิ่งทั้งสองฝ่าย กาลต่อมาพระองค์ได้ทรงทราบว่า พระเจ้ารามคำแหงมหาราช พระสหายผู้ครองนครสุโขทัย ได้ส่งคนไปนิมนต์พระสงฆ์จากเมืองลังกา ที่มาอยู่เมืองนครศรีธรรมราช มาสั่งสอนพระพุทธศาสนา ทั้งฝ่ายปริยัติ และฝ่ายปฏิบัติแก่ชาวเมืองสุโขทัยปรากฏเกียรติคุณว่า พระสงฆ์ลังกาแตกฉานพระไตรปิฎกเคร่งครัดในพระธรรมวินัยยิ่งกว่าพระไทยที่มี อยู่เดิม เกิดศรัทธาเสื่อมใส ประสงค์จะได้พระลังกามาเป็นหลักพระพุทธศาสนาในเมืองเชียงใหม่บ้าง จึงได้ส่งเจ้าหน้าที่ขอพระสงฆ์ลังกา จากพระเจ้ารามคำแหงมหาราชมา 5 รูป เมื่อได้พระลังกา 5 รูป อันมีพระมหากัสสปะเถระ เป็นหัวหน้ามาสมพระประสงค์แล้ว เกิดลังเลพระทัยไม่ทราบว่าจะนำพระลังกา 5 รูปนี้ไปอยู่วัดไนดี จะนำไปอยู่กับพระไทยเดิมทั้งฝ่ายคามวาสีก้เกรงว่าพระลังกาจะไม่สบายใจเพราะ ระเบียบประเพณีในการประพฤติอาจจะไม่เหมือนกัน<br /><br />ในที่สุดได้ตกลงพระทัยสร้างวัดฝ่ายอรัญวาสีเฉพาะพระลังกา ขึ้นวัดหนึ่งต่างหากที่บริเวณป่าไผ่ 11 กอ (สถานที่ซึ่งเรียกว่าวัดอุโมงค์ สวนพระพุทธธรรมทุกวันนี้) การสร้างวัดไผ่ 11 กอครั้งนั้นพระองค์ประสงค์จะสร้างเป็นอนุสรณ์ในการนำพุทธศาสนาแบบลังกาวงศ์ มาประดิษฐานในลานนาไทยเป็นครั้งแรก จึงขอให้พระมหากัสสปะเถระเป็นผู้วางแผนผังวัดให้ถูกต้องตามพระธรรมวินัย และประเพณีอันดีงามของชาวพุทธจริงๆ เมื่อพระมหากัสสปะเถระวางแผนผังวัดออกเป็นเขตพุทธาวาส(สถานที่เกี่ยวกับพระ พุทธเจ้า เช่น พระเจดีย์ พระอุโบสถ) และสังฆาวาส (สถานที่เกี่ยวกับพระสงฆ์ เช่น สาลาแสดงธรรม กุฏิพระโรงฉัน) เรียบร้อยแล้วพระเจ้ามังรายมหาราชได้เป้นผู้อำนวยการสร้างวัดใหม่ตามแผนผัง นั้น โดยยึดเอาแบบอย่างการสร้างวัดของเมืองลังกาเป็นแบบฉบับ แม้พระเจดีย์ใหญ่อันเป็นหลักชัยของวัด ก็สร้างทรวดทรงแบบพระเจดีย์ในเมืองลังกาทั้งหมด (พระเจดีย์ที่พระเจ้ามังรายสร้างอันเดียวกับพระเจดีย์ใหญ่ที่ปรากฏอยู่ในวัด อุโมงค์สวนพุทธธรรมทุกวันนี้ แต่ของเดิมย่อมกว่าที่ใหญ่ขึ้นยังไม่เก่านัก และมองเห็นลวดลายสวยงามชัดเจน เป็นพระเจ้ากือนาธรรมิกราชรัชกาลที่ 9 แงราชวงศ์มังรายทรงบูรณะขึ้นใหม่ด้วยการพอกปูนทับของเก่า พร้อมกับการสร้างอุโมงค์ให้พระมหาเถรจันทร์อยู่ระหว่าง พ.ศ. 1910-1930) สร้างวัดเสร็จเรียบร้อย และทำการฉลองแล้ว ทรงขนานนามว่า วัดเวฬุกัฏฐาราม (วัดไผ่ 11 กอ) จากนั้น ก็นิมนต์คณะสงฆ์จากลังกาเข้าอยู่จำพรรษาเพื่อบำเพ็ญสมณธรรม และเผยแผ่พระพุทธศาสนาต่อไป<br /><br /><br />travel and food,Thailand

ประวัติวัดอุโมงค์ (สวนพุทธธรรม) ตอนที่ 1

วัดดอุโมงค์ และสวนพุทธธรรม สองชื่อนี้เป็นชื่อที่ใช้เรียกสถานที่ส่งเสริมการปฏิบัติธรรม ของพุทธนิคม เชียงใหม่แห่งเดียวกัน แต่มีความหมายต่างกัน...

Read more »

พิธีคเณศจตุรถี (พิพิธภัณฑ์พระพิฆเนศ)

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiCYdlwsoGORsbkFoNQfOQIyfOJLXaPGtDjFs_ybrC7JG595Wx8-q_cnhBM4nbjJ2hQUQZDYpg7PlUP0S1PJPvrnP-k8RSwoQtpJ1AcvhHHM8-41FRp294sLmFsD_eiYUpq9_W3aFr7Sj6u/s1600-h/JT01.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371863037605505442" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiCYdlwsoGORsbkFoNQfOQIyfOJLXaPGtDjFs_ybrC7JG595Wx8-q_cnhBM4nbjJ2hQUQZDYpg7PlUP0S1PJPvrnP-k8RSwoQtpJ1AcvhHHM8-41FRp294sLmFsD_eiYUpq9_W3aFr7Sj6u/s400/JT01.jpg" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 262px; height: 540px;" /></a><br /><div class="blank9"><span class="content"><span><span style="line-height: 115%;font-size:14;color:red;" ><span style="line-height: 115%;font-family:";font-size:16;color:red;" ><span><span><span style="line-height: 115%;font-size:14;color:red;" ><span style="line-height: 115%;font-family:";font-size:16;color:red;" ><span><span><span style="line-height: 115%;font-size:14;color:red;" ><span style="line-height: 115%;font-family:";font-size:16;color:red;" ><span><span><span style="line-height: 115%;font-size:14;color:red;" ><span style="line-height: 115%;font-family:";font-size:16;color:red;" ><span> <div align="center"><span style="font-size:18;">ขอเชิญร่วมงาน พิธีคเณศจตุรถี ณ พิพิธภัณฑ์พระพิฆเนศ<br /></span></div> <div align="center"><span style="font-size:18;">วันเสาร์ที่ </span><span style="font-size:18;">29 สิงหาคม พ.ศ.2552 ตั้งแต่เวลา 09.00 น.-16.00 น.</span></div> </span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span> <p align="center"><span><span style="line-height: 115%;font-size:14;color:red;" ><span style="line-height: 115%;font-family:";font-size:16;color:red;" ><span><span><span style="line-height: 115%;font-size:14;color:red;" ><span style="line-height: 115%;font-family:";font-size:16;color:red;" ><span><span><span style="line-height: 115%;font-size:14;color:red;" ><span style="line-height: 115%;font-family:";font-size:16;color:red;" ><span><span><span style="line-height: 115%;font-size:14;color:red;" ><span style="line-height: 115%;font-family:";font-size:16;color:red;" ><span>--------------------------------------------------------------------</span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></p> <p align="center"><span><span style="line-height: 115%;font-size:14;color:red;" ><span style="line-height: 115%;font-family:";font-size:16;color:red;" ><span><span><span style="line-height: 115%;font-size:14;color:red;" ><span style="line-height: 115%;font-family:";font-size:16;color:red;" ><span></span></span></span></span></span></span></span></span></p> <p align="center"><span><span style="line-height: 115%;font-size:14;color:red;" ><span style="line-height: 115%;font-family:";font-size:16;color:red;" ><span><span><span style="line-height: 115%;font-size:14;color:red;" ><span style="line-height: 115%;font-family:";font-size:16;color:red;" ><span></span></span></span></span></span></span></span></span></p> <span style=";font-family:";font-size:9;color:black;" ></span><span style=";font-family:";font-size:14;" ><span style="font-size:180%;"><span style="line-height: 115%;font-size:12;color:red;" ><span><span></span> <p align="center"><span><span style="line-height: 115%;font-size:14;color:red;" ><span style="line-height: 115%;font-family:";font-size:16;color:red;" >วกฺร ตุณฺฑ มหากายา</span><span style="line-height: 115%;font-family:";font-size:16;color:red;" ><span style=""> </span></span><span style="line-height: 115%;font-family:";font-size:16;color:red;" >สุรฺยโกฏิ</span><span style="line-height: 115%;font-family:";font-size:16;color:red;" > (<span>โกฏิสุรฺย)</span><span style=""> </span><span>สมฺม ปรฺภ </span></span></span></span></p> <p align="center"><span><span style="line-height: 115%;font-size:14;color:red;" ><span style="line-height: 115%;font-family:";font-size:16;color:red;" ><span>นิรวิฆนมฺ</span> <span>กุรุเมเทว สรฺร</span> <span>ว</span><span>การฺเยรฺสุ สรฺร วฏา<br /></span></span></span></span></p></span></span></span></span></span><img height="1" src="http://thai.tourismthailand.org/images/blank.gif" width="9" /></div> <br /><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjxXRWxRUiTUoNABRKQCQUl7_g_Q2x_6al9w1csESjfZF-KdMbyHPdBNGEK2HIxdcD6KLOqvLAPRCKlUdWgEgTZgwWgMJZqjzap7akEwiA63tkF-zbqiSJGTn6wF7d_o02P6yDHjiNt9UG1/s1600-h/Ganesh.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371863178846642306" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjxXRWxRUiTUoNABRKQCQUl7_g_Q2x_6al9w1csESjfZF-KdMbyHPdBNGEK2HIxdcD6KLOqvLAPRCKlUdWgEgTZgwWgMJZqjzap7akEwiA63tkF-zbqiSJGTn6wF7d_o02P6yDHjiNt9UG1/s400/Ganesh.jpg" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" /></a><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 0, 153);">พิพิธภัณฑ์พระพิฆเนศ</span><br /><br /><br />ตั้งอยู่ที่ตำบลยางคราม อำเภอดอยหล่อ ถนนสายเชียงใหม่-ฮอด กิโลเมตรที่ 35 ก่อตั้งโดยคุณปัณฑร ทีรคานนท์ เมื่อปี พ.ศ. 2547 เป็นที่รวบรวมศิลปะวัตถุและเทวปฏิมากรรม ที่เป็นของสะสมของคุณปัณฑรที่ได้ เริ่มสะสมมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2519 ปัจจุบันมีเทวรูปกว่า 1,000 องค์ ซึ่งได้มาจากสถานที่ต่าง ๆ ในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้<br /><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgRktzQAITndLWoBmr2aOKMG7RxzcmVX6mJ5lcxV16mCqsXCYzNYxcUZStpBhquiwHhSYal-LZReIH9OKswrfBCUdlus8ZD0y2oOVgJOWmgD9LmN1FgS67L9XcUUwp1o02AiXKoFAPTDU_i/s1600-h/Map_Mix.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371863289885446882" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgRktzQAITndLWoBmr2aOKMG7RxzcmVX6mJ5lcxV16mCqsXCYzNYxcUZStpBhquiwHhSYal-LZReIH9OKswrfBCUdlus8ZD0y2oOVgJOWmgD9LmN1FgS67L9XcUUwp1o02AiXKoFAPTDU_i/s400/Map_Mix.jpg" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 255px; height: 400px;" /></a><br /><br /> พระพิฆเนศ เป็นเทพแห่งความสำเร็จ ความสมหวังในชีวิต หน้าที่การงาน สติปัญญา โชคลาภ รวมทั้งขจัดปัญหาอุปสรรคทั้งหลาย จึงทำให้มีผู้คนทุกสาขาอาชีพให้ความเคารพนับถือ และสักการะบูชากันอย่างกว้างขวาง โดยเฉพาะชาวอินเดียและชาวเอเชียเกือบทุกประเทศ<br /><br /> ทางพิพิธภัณฑ์ได้สร้างรูปจำลองอัสตะวินายกา คณปติมูรติ หรือพระพิฆเนศที่เป็นหินที่มีรูปลักษณ์เป็นองค์พระพิฆเนศซึ่งเกิดขึ้นเองตาม ธรรมชาติ กระจายอยู่ 8 แห่ง ในเมืองมุมไบและเมืองปูเน ประเทศอินเดีย เพื่อให้ผู้ศรัทธาเลื่อมใสในเมืองไทย ได้มีโอกาสสักการะบูชาขอพรได้สะดวกขึ้น เปิดให้เข้าชมทุกวันเวลา 09.00-17.00 น. ไม่เสียค่าเข้าชม สอบถามรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ โทร. 0 5302 4287, 0 5302 4288, 0 5302 4289, 08 9430 4050, 08 9855 5852 หรือ www.ganeshmuseum.com<br /><br /><br />travel and food,Thailand

พิธีคเณศจตุรถี (พิพิธภัณฑ์พระพิฆเนศ)

ขอเชิญร่วมงาน พิธีคเณศจตุรถี ณ พิพิธภัณฑ์พระพิฆเนศ วันเสาร์ที่ 29 สิงหาคม พ.ศ.2552 ตั้งแต่เวลา 09.00 น.-16.00 น. -----------------------...

Read more »

ประเพณีจิบอกไฟ (จุดบ้องไฟ)

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhJrpu_0AXwpxJYzlm167-qVut6AjuQoKiuAeYudhV5x1gNMAvM8vd5eCfT0NjFajw50CxLdPl64K2-XoFj8mGGUUtYobkivJdTrSuSs4CMpsjlM0CWnJIFqM23vGcmyr8-bQjrh1LY1WmY/s1600-h/heet-006.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5369640477122680482" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhJrpu_0AXwpxJYzlm167-qVut6AjuQoKiuAeYudhV5x1gNMAvM8vd5eCfT0NjFajw50CxLdPl64K2-XoFj8mGGUUtYobkivJdTrSuSs4CMpsjlM0CWnJIFqM23vGcmyr8-bQjrh1LY1WmY/s400/heet-006.jpg" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 184px;" /></a><br /><strong><span style="color:#3366ff;">ประวัติ / ความเป็นมา</span></strong><br /><p><span style="font-family:Tahoma;"> จุดบ้องไฟ หรือ จิบอกไฟ นิยมเล่นกันที่ภาคเหนือในเทศกาลต่างๆ เช่น งานประเพณีสรงน้ำพระ ที่วัดพระนอนขอนม่วง อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่ วัดพระนอนป่าเก็ดกี่ อำเภอสารภี จังหวัดเชียงใหม่ และวัดพระบรมธาตุดอยสุเทพ เป็นต้น นอกจากจะได้กุศลจากการจัดงานแล้ว ยังได้ความสนุกสนาน บุญกุศลที่ได้เพราะเป็นความตั้งใจสักการะ กราบไหว้พระเกษแก้วจุฬามณีบนสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ ประเพณีจุดบอกไฟแต่ละแห่งจัดเป็นงานใหญ่ทุกปี มีการประกวดชิงรางวัลจากคณะกรรมการจัดงาน และมีผู้สนใจนำบอกไฟเข้าแข่งขันเป็นจำนวนมาก <br /> ประเพณีจิบอกไฟนี้มีนานแล้วตั้งแต่โบราณ ดังเช่นพงศาวดารเมืองน่าน มีว่า ในสมัยของสมเด็จเจ้าฟ้าเมืองน่าน (เจ้าอัตถวรปัญโญ) ได้ทำบุญเฉลิมฉลองปอยหลวงเนื่องในวันมาฆบูชา ที่วัดพระธาตุแช่แห้ง ความตามพงศาวดารมีว่า <br />"เถิงวันเดือน 6 ขึ้น 12 ค่ำ ท่านก็มีอาชญาหื้อเจ้านายเสนาอามาตย์ ไพร่ไทยทั้งหลายก่อตั้งเล่นมโหรสพในท้องข่วงสนามไปถาบเถิงวันเดือนเพ็งนั้น เวลาเช้า ก็จึงจักยกครัวทานทั้งหลายทั้งมวลขึ้นไปยังข่วงแก้วภูเพียงแช่แห้ง ได้นิมนต์พระสงฆ์เจ้าแลสามเณรมารับทานที่ในข่วงพระธาตุเจ้าภูเพียงแช่แห้ง รวมเส้นหัววัดมี 139 หัววัด รวมภิกษุสงฆ์เจ้าทั้งหลายมี 463 องค์ รวมสามเณรมี 863 องค์ รวมเข้ากันมี 1,362 องค์แล ทินนวัตถุทานหอผ้ามี 136 หลัง ท่านก็ได้แบ่งบอกไฟขวีใหญ่บอกหนึ่ง ใส่ดินไฟเสี้ยง 347,000 อัน หนป่าวอนุโมทนาทาน มีบอกไฟขึ้นตั้งแต่ 10,000 นับลงลุ่มมี 144 บอก บอกไฟขวีน้อย แลบอกไฟกวาง บอกกงหัน บอกไฟดาว บอกไฟนก บอกไฟเทียน และปฏิช่อทุง ทั้งมวลจักคณาบ่ได้ บอกไฟขึ้นเจาะ 3 วัน จิงเมี้ยนบริบวรณ์แล..."<br /> จะเห็นว่าในอดีตนิยมจุดบอกไฟกันมาก ในพงศาวดารที่กล่าวถึงนั้น ใช้เวลาถึง 3 วัน จึงแล้วเสร็จ และในสมัยที่เจ้าผู้ครองนครน่านปกครองนั้นมีบอกไฟขึ้นขององค์เจ้าหรือของ เจ้าเมือง อย่างน้อย 3 ลำ ซึ่งของเจ้านครน่านต้องใหญ่กว่าราษฎร และเจ้าเมืองต้องเสด็จเป็นองค์ประธาน ณ ปะรำพิธีที่จัดเตรียมไว้ให้โดยเฉพาะ และมีเจ้าพนักงานนำบอกไฟขององค์เป็นเจ้าทั้ง 3 ลำ จุดนำเพื่อเอาฤกษ์เสียก่อน</span></p> <span style="font-family:Tahoma;"> <p><br /><strong><span style="color:#3366ff;">กำหนดงาน</span></strong> <br /> จัดในเดือน 9 เหนือ แรม 14-15 ค่ำ รวม 2 วัน ส่วนวัดพระนอนป่าเก็ดกี่จัดในวันสงกรานต์ (วันพญาวันเถลิงศก) วัดพระบรมธาตุดอยสุเทพ จัดในเดือน 8 เหนือ ส่วนวัดวาอารามในจังหวัดอื่นๆ ก็จัดกันตามประเพณีที่กำหนด แต่ละแห่ง ซึ่งไม่เหมือนกัน<br />สามารถตรวจสอบรายละเอียดได้ที่ <span style="color:#3366ff;"><a href="http://www.tat.or.th/" target="_blank">www.tat.or.th</a></span></p><p><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhf2F8QT4ZuauYDG64FvDeZP7FGCN095Te8H9J5KOcoU_F3I16CgrSGROIE-cZoy0K3QVu_OtjEK2XFDpKcb3tU_D4cygGUCFkT76NFnKCgSeqrazEnjGLkTSDr4AoH5Yek3wAsRQiaEO3x/s1600-h/fire_04.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5369640632738343922" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhf2F8QT4ZuauYDG64FvDeZP7FGCN095Te8H9J5KOcoU_F3I16CgrSGROIE-cZoy0K3QVu_OtjEK2XFDpKcb3tU_D4cygGUCFkT76NFnKCgSeqrazEnjGLkTSDr4AoH5Yek3wAsRQiaEO3x/s400/fire_04.jpg" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 326px; height: 257px;" /></a></p> <p><br /><strong><span style="color:#3366ff;">กิจกรรม / พิธี</span></strong> <br /> สถานที่ต้องจัดเตรียมให้ห่างไกลหมู่บ้าน เพราะอาจเกิดอันตรายจากบอกไฟ นอกจากนี้ก่อนจุดจะมีขบวนแก่บอกไฟ และมีการ "ฮ่ำบอกไฟ" ซึ่งมีท่วงทำนองที่น่าฟังผู้ขับจะขับด้วยน้ำเสียงอันดัง มีจังหวะจะโคนเข้ากับทำนองฆ้องกลองที่ตีรับ หรือมีเสียงสะล้อ ซอ ซึ่ง คลอด้วย ในบทฮ่ำนั้นก็จะพรรณาความ หรือบรรยายความทุกข์ยากของขั้นตอนการทำบอกไฟ หรืออวดอ้างสรรพคุณของบอกไฟที่ตนและคณะได้ทำขึ้น หรือ ฮ่ำอวยพรให้บุญกุศลจงบังเกิดกับตนเองหรือหมู่คณะ ตัวอย่างของฮ่ำบอกไฟ เช่น<br /> สาธุการ มือสารหว่านไหว้<br /> พุทธะเทพไท้ ตนสัพพัญญู<br /> หมู่ชุมข้าตู ได้แป่งแต่งสร้าง<br /> บอกไฟขึ้นค้าง จิจุดบูชา<br /> ขึ้นสู่เวหา จนปลอมเมฆฟ้า<br /> บ่าวสาวเหงี่ยงหน้า แหงนผ่อภายบน<br /> ฟังเสียงคำรณ เสียงดังโหวดโหว้<br /> บอกพ่อไฟพ่อโข้ สล่าโบราณ<br /> กับพ่อออกหนาน กาวงศ์บ้านใต้<br /> ขออภิวาทไหว้ ยังพระเกษแก้ว<br /> หื้อเป็นที่แล้ว แห่งปฏิธาน<br /> ขอได้เชยบาน สุขสันต์เมื่อหน้า<br /> ผ่อบอกไฟข้า สู่ห้องภายบน<br /> ขอเป็นกุศล ผลบุญจิ่มข้า<br /> ก่อนและนา<br /> แต่กว่าจะได้แห่แหนและฮ่ำบอกไฟอย่างสนุกสนานนั้น ก็ต้องผ่านขั้นตอนของการทำบอกไฟที่ยากลำบากมาก่อน และบอกไฟก็มีมากมายหลายชนิดข้อมูลของบอกไฟแต่ละชนิด ศาสตราจารย์มณี พยอมยงค์ ได้สัมภาษณ์ นายวินัย อภิบาล บ้านเลขที่ 67 ถนนบำรุงราษฎร์ ตำบลวัดเกตุ อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ จากการสอบถามพบว่า นายวินัยได้สืบทอดการทำบอกไฟจากผู้เป็นบิดา ซึ่งมีความชำนาญในการทำบอกไฟทุกชนิด และในปี พ.ศ. 2514 ได้นำบอกไฟหมื่นจุดประกวดงานประเพณีจุดบ้องไฟวัดพระนอนขอนม่วง ชนะได้รางวัลที่ 1 ประเภทบอกไฟใหญ่ หรือบอกไฟหมื่น และในปัจจุบันนายวินัย พร้อมลูกๆ ก็ยังสืบทอดการทำบอกไฟ และจำหน่ายแก่ผู้ต้องการนำไปจุดในงานมหกรรมต่างๆ ไม่ได้ขาด และมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักดีของชาวเชียงใหม่ และจังหวัดใกล้เคียงทั่วไป และบอกไฟแต่ละชนิดมีดังต่อไปนี้<br /> 1.บอกไฟยิง เป็นบอกไฟที่ประชาชนนิยมเล่นกันมาก ในงานตรุษสงกรานต์ งานเทศน์มหาชาติ ลักษณะเป็นบอกไฟขนาดเล็ก ใช้ประจุดินปืนหรือเฝ่าลงไปในกระบอกไม้ขนาดเล็ก ยาวประมาณ 8 นิ้ว คาดด้วยหวาย เจาะรูใส่ชนวน บอกไฟจะแล่นไปตามเส้นลวดเข้าจุดที่หมายที่วางไว้ คือ ปราสาทเรือนศพของคนตายในล้านนาไทย บอกไฟยิงจะเกี่ยวกับงานศพ หรือปอยล้อของภาคเหนืออย่างแยกกันไม่ออกนิยมจุดเวลาเผาศพเกือบทุกงาน<br /> 2.บอกไฟข้าวต้ม เป็นบอกไฟขนาดเล็กสุด ภาคกลางเรียกว่า "บ้องไฟกุ้ง" การทำง่ายกว่าบอกไฟชนิดอื่น โดยการเอาดินปืนหรือเฝ่ามาห่อด้วยใบกล้วยหรือกาบกล้วยแห้ง รัดด้วยเชือกกล้วยอย่างหนาแน่น ทำชนวนเล็กๆ สอดเอาไว้ข้างท้ายและเอาแซ่พร้าวผูกด้าย เวลาจุดก็เอามือจับตรงตัวบอกไฟ ใช้ก้านธูป หรือบุหรี่จ่อเข้าที่ชนวน พอไฟเข้าไปในตัวเสียงดังฟู่ ก็ปล่อยมือบอกไฟจะแล่นขึ้นอากาศ โดยมากนิยมในงานยี่เป็ง คือ เพ็ญเดือน12 ของภาคกลางเดือนนี้ทางล้านนาไทยนิยมรื่นเริงประดับด้วยโคมไฟมีการลอยกระทง เด็กๆ และหนุ่มสาวนิยมบอกไฟข้าวต้มพุ่งขึ้นไปบนอากาศ พะเนียงไฟพุ่งเป็นสายน่าดูยิ่งนัก<br /> 3.บอกไฟท้องตัน หรือบอกไฟแส้ด ภาคกลางเรียกว่า จรวดหาง ทำจากกระบอกไม้ไผ่ขนาดเล็ก เส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 1 นิ้ว คาดด้วยหวายที่เหลาบางๆ ประจุดินปืนหรือเฝ่า รัดด้วยดินเหนียวที่ปากกระบอก เจาะรูใส่ชนวน คาดด้วยไม้ไผ่จักเป็นแซ่ยาวประมาณ 1 เมตร ทำเป็นหาง ด้านหัวสอดชนวนประทัดลูกหนึ่ง คาดพร้อมกันกับหาง เวลาจุดพุ่งขึ้นไปบนอากาศแล้วพอไฟกินเฝ่าหรือดินปืนมาจนถึงสายชนวน ประทัดจะเกิดไฟแลบขึ้นระเบิดทำลายบ้องไปเป็นเศษเล็กเศษน้อย ไม่ให้ตกลงมาเป็นอันตรายต่อบ้านเรือน หรือประชาชนผู้ชมดู บอกไฟชนิดนี้เป็นบอกไฟที่นิยมกันแพร่หลาย และทำขายได้ราคาดีที่สุด การจุดนั้นคนที่กล้าหาญมักจะถือไว้ เมื่อไปติดชนวนเข้าหาดินปืน พอรู้สึกตึงมือก็โยนส่งขึ้นไป บ้องไฟก็จะพุ่งขึ้นสู่อากาศอย่างน่าดู แต่บางครั้งคนจุดจะสะดุ้งต่อเสียงรับ ปล่อยมือก่อนที่บอกไฟจะติดเฝ่า หรือดินปืนเต็มที่ เมื่อตกลงพื้นก็จะพุ่งไปข้างหน้าโดยปราศจากการควบคุมทำให้เป็นอันตรายได้คน อยากสนุกแต่หวาดกลัวมักจะเอาพาดไว้ที่ค้างตอนโล่งๆเมื่อจุดมันจะพุ่งขึ้นไป ได้เอง<br /> 4.บอกไฟขึ้น มีลัษณะคล้ายกับบอกไฟท้องตันแต่ทำใหญ่ขึ้นกว่าเดิม โดยใช้ไม้ไผ่มาทำเป็นกระบอกประจุเฝ่าดินปืนขนาด 2-3-4 กิโลกรัม กระบอกไม้คาดด้วยหวายอย่างมั่นคง การประจุเฝ่าดินปืนนั้นทำเป็น 2 ท้อง 3 ท้อง ได้เรียกว่า ท่อนเดียว หรือ สองท่อน หมายถึง การประจุดินท้องแรกเอาดินมาตอก อัดด้านหัวอย่างหนาแน่น แลัวประจุดินปืนลงไปตามต้องการ แล้วใช้ดินอัดท่อนถัดมาตอกอัดแน่นประมาณ 2 นิ้ว แล้วเจาะรูตามขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางบ้องไฟ สำหรับใส่ชนวนบอกไฟที่ประจุดินปืนไว้ท่อนเดียว ทางเหนือเรียกบอกไฟก้อมเดียว ถ้าใส่ 2 ท่อน หรือ 2 ท้อง เรียกว่า บอกไฟ 2 ก้อม หางบอกไฟนี้ใช้ไม้ไผ่เรี้ยทั้งลำ แต่ขนาดไม้ไผ่ต้องให้พอดีกับขนาดของบอกไฟด้วย มันจึงสามารถนำตัวขึ้นสู่อากาศได้อย่างดี การทำบ้องไฟต้องอาศัยความชำนาญอย่างยิ่ง เพราะเป็นเรื่องทางเคมี และอันตราย บอกไฟหลายท่อน นอกจากจะเรียกก้อมแล้ว ยังเรียกว่า "จาด" ได้อีก ถ้าบอกไฟ 2 จาด คือ 2 ท่อน 3 จาด ก็ 3ท่อน ซึ่งบางแห่งจะเรียกว่า 2 ก้อม 3ก้อม ความหมายจะเป็นอย่างเดียวกันนี้<br /> 5.บอกไฟใหญ่ บางครั้งเรียกว่า บอกไฟหมื่น คือ มีขนาดใหญ่ ใช้ประจุเฝ่าดินปืนเป็นสิบๆ กิโลกรัม เมื่อเปรียบเทียบกับบอกไฟแสนของทางภาคอีสานว่ามีขนาดต่างกันอย่างไร คุณวินัย ก็อธิบายว่า บ้องไฟแสนของทางภาคอีสานนั้นใช้ตราชั่งแบบโบราณ เหมือนของภาคเหนือ ที่ใช้ตราชั่งแบบแขวน มีระบบการนับเป็นฮ้อย พัน หมื่น แสน ล้าน ตามน้ำหนักลูกเป็ง คือโลหะที่ทำเป็นรูปราชสีห์ มีน้ำหนักเป็นฮ้อย พัน ตามลำดับ หากเปรียบเทียบกับเครื่องชั่งปัจจุบัน นับเป็นกิโลกรัมอย่างของล้านนาไทย นิยมชั่งแบบกิโลกรัม บอกไฟหมื่นถ้าเปรียบกับทางอีสานก็เป็นบอกไฟแสนได้ ด้วยการใช้เครื่องชั่งดังกล่าว<br />บอกไฟใหญ่หรือบอกไฟหมื่น เอาเฝ่าหรือดินประสิวเป็นเกณฑ์ ตามขนาดตราชั่งแบบโบราณเป็นชั่งจีนหรือชั่งก้อม ถ้านับเป็นแบบกิโลกรัม หรือหนึ่งหมื่นจะมีน้ำหนักเท่ากับชั่งก้อม 13 หมื่น หรือ 1 หมื่น 3 พันฮ้อย ในการชั่งแบบโบราณการทำบอกไฟใหญ่ต้องใช้ความละเอียดมากในการหาไม้สำหรับทำ บ้องไฟ การทำหาง และการเลือกสรรดินปืนหรือเฝ่าอย่างมีประสิทธิภาพใส่ลงในบ้องไฟมีรายละเอียด ในการทำเป็นขั้นตอนดังนี้ <br /> - ถ่านที่นำมาประสมกับดินไฟหรือดินประสิว ต้องเป็นถ่านไม้มะม่วง ถ่านไม้สัก ถ่านไม้ฉำฉา หรือจามจุรี ถ่านไม้อื่นๆ มีประสิทธิภาพสู้ถ่านไม้ทั้ง 3 นี้ไม่ได้- นำไม้ไผ่ซางขนาดกลางมาเจาะทะลวงข้อมีขนาดยาว 7 ปล้อง หรือท้องดินปืนไม่ต่ำกว่า 2 เมตรครึ่ง หรือ 1 เมตรครึ่ง ปากกระบอกมีเส้นผ่าศูนย์กลางไม่ต่ำกว่า 3 เซนติเมตร <br /> - เอาหวายเส้นขนาดนิ้วก้อยมาคาดอย่างมั่นคง ตลอดตั้งแต่ส่วนต้นถึงปลาย <br /> - นำไม้ไผ่ซางทั้งลำมาเป็นห้าง ผูกติดกับลำบอกไฟนั้นอย่างมั่นคง <br /> - ทำโหว้ หรือ กระบอกเสียง สำหรับรับลมเวลามันทะยานขึ้นจากค้างแล้วตกลงมาสู่พื้นจะเกิดเสียงน้อยใหญ่สลับกัน <br />การทำดินปืน ทางภาคเหนือเรียกว่า ทำเฝ่า ทำเป็นชนิดตามความต้องการจะให้เกิดความเร็วในการระเบิด หรือการติดไฟ โดยเอาเฝ่าชนิดต่างๆ นี้วางไว้ตามระยะของการจุดระเบิด จะต้องการให้ช้า หรือไวอย่างใด เช่น<br /> 1.เฝ่า 8 คือดินปืนชนิดดินไฟหรือดินประสิว 1 กิโลกรัม ต่อถ่าน 8 ขีด เป็นเฝ่าที่จุดได้ช้านิยมวางไว้ในจุดเริ่มแรก หรือจุดสตาร์ท เพื่อให้บ้องไฟทะยานขึ้นจากพื้นช้าๆ และเร็วขึ้นตามลำดับ เมื่อไฟเริ่มติดเฝ่าที่มีส่วนประสมดินไฟมากขึ้น<br /> 2.เฝ่า 6 คือดินปืนที่ใช้ส่วนผสมดินไฟหรือดินประสิว 1 กิโลกรัม ต่อถ่าน 6 ขีดเป็นเฝ่าดินปืนที่มีความแรงมากขึ้น<br /> 3. เฝ่า 4 คือดินปืนที่ประสมด้วยดินไฟหรือดินประสิว 1 กิโลกรัม ต่อถ่าน 4 ขีดครึ่ง ใช้เป็นเฝ่าส่ง คือดินปืนที่ต้องการให้จรวดบอกไฟทะยานขึ้นไปข้างหน้า เฝ่าแบบนี้นับเป็นชนิดที่ไวที่สุด<br />การจุดบอกไฟทางภาคเหนือ เรียกว่า จิบอกไฟ มีวิธีทำ 3 อย่าง คือ<br /> 1.บอกไฟเล็กใช้หลอดพู่ หมายถึง ชนวนสอดเข้าไปในหลอดไม้ ใช้จุดไฟพ่นเข้าหาเฝ่าหรือดินปืนในบ้องไฟ การพู่ก็คือการพ่น หลอดพู่ของทางภาคเหนือ ก็คือหลอดพ่น<br /> 2.บอกไฟใหญ่ ใช้หลอดใจหรือหลอดไจ เพราะใช้หลอดไม้หรือสังกะสีทำเป็นหลอดยาวจากปากกระบอกจนถึงส่วนหัว โดยด้านปากกระบอกทำเป็นปมอัดรูไว้อย่างแน่น เวลาจุดชนวนไฟจะติดเข้าไปในหลอด ลามขึ้นไปถึงส่วนหัวเข้าติดเฝ่า คือดินปืนที่เป็นด่านแรก ซึ่งใช้เฝ่า 5 หรือ 6 ตามลำดับ บอกไฟจะเริ่มติดและดันหลอดใจออกมาข้างนอก บางแห่งเรียกหลอดใจนี้ว่าหลอดส่ง คือ เอาการดันของแรงอัดที่เกิดจากการระเบิดของเฝ่าที่หัวบอกไฟ เมื่อไฟดันหลอดออกมาข้างหลัง บอกไฟจะเริ่มเคลื่อนออกจากค้างหรือฐานจรวดขึ้นช้าๆ และพุ่งขึ้นอย่างรวดเร็ว ขณะที่ติดเฝ่า 5 และ 6 ข้อนี้ขึ้นอยู่กับระยะที่วางดินปืนตามช่องหรือท้องบอกไฟได้พอเหมาะพอดีกับ การระเบิดช่องหนึ่งมาช่องหนึ่งนั่นเอง<br /> 3.การจุดบอกไฟอีกแบบหนึ่ง คือ การเจาะส่วนหัวใช้ชนวนชนิดสั้น เรียกว่า เผาหัวการจุดแบบนี้ง่ายกว่าทำเป็นหลอดพู่และหลอดใจ เนื่องจากไม่ต้องทำหลอดให้เสียเวลา แต่ผลเสียก็มีบ้าง คือ บ้างครั้งถ้าช่างไม่ปิดรูให้สนิท แรงอัดจะไม่เพียงพอทำให้บอกไฟไม่ขึ้นจากค้าง ทางเหนือเรียกว่า "บอกไฟเยี่ยว" เสียทั้งเงินทั้งเวลา<br /> 4.บอกไฟจักจ่า หรือบอกไฟจักจั่น ภาคกลางเรียกว่า ตะไล เป็นบอกไฟที่นิยมจุดกันมากในงานเทศกาล เช่น งานสงกรานต์ การขึ้นไหว้พระธาตุพระบาทเจดีย์ทางภาคเหนือ และที่นิยมจุดกันอีกงานหนึ่งคือ งานศพของคหบดี หรือพระสงฆ์ชั้นผู้ใหญ่ทั่วไป ลักษณะบอกไฟจักจ่าหรือตะไลนี้ นิยมทำด้วยไม้ไผ่รวก อัดด้วยดินเฝ่าดินปืน ทำชนวนออกมาข้างนอก ปีกทำด้วยไม้เฮีย หรือไผ่เรี้ย ดินปืนหรือเฝ่าสำหรับบอกไฟชนิดนี้เป็นชนิดไวไฟ คือ เฝ่า 4 หมายถึง ดินไฟหรือดินประสิว 1 กิโลกรัม ต่อถ่าน 4 ขีด และประสมด้วยกำมะถันอีกส่วนหนึ่ง การใส่กำมะถันเพื่อให้เกิดควันสวยงามเวลาจุดหมุนขึ้นไปบนอากาศ การทำบอกไฟจักจ่านี้เขานิยมประจุดินปืนส่วนหนึ่งไว้ทีปากกระบอก หรือบางที่ใส่ประทัด เวลาบอกไฟหมดแรงดินปืนแล้ว มันจะระเบิดตัวเองแต่บนอากาศไม่ให้ลงมาเป็นอันตรายผู้คน <br /> 5.บอกไฟช้างฮ้อง เป็นบอกไฟที่ใช้จุดในคราวมีงานศพพระสงฆ์ชั้นผู้ใหญ่ หรือชาวบ้านทีมีฐานะดีบางคน เวลาจุดจะมีเสียงครวญครางประดุจช้างร้องด้วยความโศกรันทดใจ และจะร้องเป็นระยะๆ ไป ตามการทำช่วงบอกไฟที่มีเวลาติดไฟเป็นตอน ห่างประมาณ 1 นาที การทำบอกไฟช้างฮ้อง มีวิธีการดังนี้คือ นำเอาไม้ซางขนาดเล็กมาถากด้านหนึ่ง ใช้มีดถากเกลาให้บาง ด้านหนึ่งเจาะเป็นรูสำหรับอัดดินปืนหรือเฝ่าเข้าไปอย่างเพียงพอ มีการวางชนวนโยงจากบอกที่ 1 ไปยังบอกที่ 2 และที่ 3 ตามลำดับเวลาจุดชนวนและมีเสียงฟู่ออกมาประดุจช้างร้องติดต่อกันจนหมดกระบอก ที่ทำไว้ เท่าที่ได้ศึกษาบอกไฟช้างร้อง ใช้ในงานศพพระหรือ เจ้านายราชการผู้ใหญ่ของภาคเหนือ ไม่ค่อยนิยมทำกันในงานรื่นเริง <br /> 6.บอกไฟเทียน คือ ดอกไม้ไฟที่ทำต้นเป็นพุ่ม หรือเป็นแขนยื่นออกไปรอบทิศ ทำเป็นชั้น 5 ชั้น ชั้นแรกทำเป็น 10 แขน ชั้นที่ 2-5 ใช้ 12, 14, 16 และ 18 แขนตามลำดับ แขน คือ แซ่ไม้ที่ฝังติดกับลำต้นบอกไฟและโก่งเข้ามาผูกรวมกันไว้ พอจุดชนวนไฟติดเผาไหม้ เชือกที่คาดไว้ แขนหรือแซ่จะกระเด้งออก มีเชื้อดินปืนอยู่ ปืนแซ่ติดไฟเป็นสีขาวรอบต้นเทียนสวยงามยิ่งนัก ต่อมาระยะหลังวิชาการทางเคมีก้าวหน้ายิ่งขึ้น เขาจึงทำเป็นบอกไฟเทียนสีต่างๆ อย่างสวยงาม ดอกไฟเทียนใช้เฝ่าหรือดินปืนพิเศษกว่าบอกไฟชนิดอื่น เพราะต้องติดกับไม้ เขาจึงผสมด้วยน้ำมันยางและกำมะถันบ้าง ตอนเช้า เขาจะนำหลัว คือ ฟืนมาสุมไว้ข้างวิหาร สอดหมากสะโพกเข้าไว้ด้วยหลายลูก เวลาจุดไฟที่สุมไว้นี้เขาเรียกว่า หลัวหิงไฟพระเจ้า คือใช้ฟืนนี้ก่อไฟให้พระพุทธรูปผิงไฟจะจุดกันเวลาตีสามตีสี่ เพื่อเป็นการปลุกให้ชาวบ้านตื่นขึ้นเอาข้าวมาถวายวัดนอกจากงานดังกล่าวนี้ แล้วหมากสะโพก ยังใช้จุดในงานศพพระสงฆ์ หรือเจ้าเมืองด้วย เพื่อทำให้เกิดเสียงอึกทึกเพื่อให้ดินปืนอยู่ตัวเวลาพอกติดกับ แซ่ไม้หรือแขน<br /> 7.บอกไฟดอก คือ ดอกไม้ไฟหรือดอกไม้เพลิงที่นิยมเรียกกันในภาคกลาง แบ่งเป็น 2 ประเภท คือ<br /> - ประเภทสวยงาม ใช้ดินประสิวกับขี้บาง หรือโลหะผสมระหว่างเหล็กและตะกั่ว หรือสังกะสี อย่างละเอียดและกำมะถัน ถ่านผสมได้ส่วน อัดลงในกระบอกไม้ไผ่ซาง ซึ่งนิยมเอาทางโคนไม้ เพราะหนากว่าข้างปลาย สมัยใหม่นี้นักเล่นไม้เพลิงนิยมเอาท่อเหล็กแทนไม้เป็นส่วนมาก คุณวินัยพูดถึงการใช้เหล็กแทนนี้ว่าไม่ดี เป็นการทำลายประเพณีเก่าของบรรพบุรุษที่นิยมสร้างกันด้วยไม้ทั้งนั้น ซึ่งผู้เขียนมีความเห็นว่าควรทำทั้งสองอย่างให้มีลักษณะทั้งเก่าทั้งใหม่ปน กัน เป็นการอนุรักษ์ไว้ทั้งสองอย่าง บอกไฟดอกประเภทสวยงามนี้ ทางล้านนาไทยนิยมใช้จุดเป็นพุทธบูชา และจุดเพื่อความสวยงามในงานเทศกาล เช่น เทศน์มหาชาติ เป็นต้น<br /> -ประเภทโลดโผน นิยมเล่นสำหรับแข่งขันในงานสนุกสนาน โดยมากมักจะใช้ขี้เหล็กที่กราดออกมาจากการตีมีด หรือจากโรงกลึงผสมด้วยดินประสิวและถ่าน บอกไฟดอกชนิดนี้นิยมบอกละหลายกิโลกรัม เช่น 5 หรือ 10 กิโลกรัม เวลาจุดมีเสียงดังและมีประกายไฟขึ้นสูงเป็นพุ่มกว้าง เวลาแข่งขันชิงรางวัลจะมีคะแนน จุดง่าย เป็นพุ่มกว้าง สูง เสียงดัง ดอกงาม ถ้าบอกไฟดอกของใครบกพร่องตามกฏเกณฑ์การแข่งขันที่วางไว้นี้ ย่อมแพ้คะแนนเจ้าของบอกไฟคนอื่น ดังนั้นช่างทำบอกไฟดอกจึงมีความพิถีพิถันหาผู้ชำนาญจริงๆ จึงจะชนะคนอื่นได้ <br /> 8.บอกไฟมะขี้เบ้า ภาคกลางเรียก พะเนียงเต้าดิน ทางเหนือเรียก หมากขี้เบ้า คือ ลักษณะของบอกไฟประเภทนี้ เขาเอาดินมาปั้นเหมือนรูปแมลงที่ทำรังในมูลควายที่ถ่ายไว้ตามท้องทุ่ง มันจะสร้างรังให้กลมและไข่ไว้ในรังนั้นเมื่อลูกโตแล้วมันจะเจาะออกมาเอง รังกลมๆ แบบนี้ ทางเหนือเรียกหมากขี้เบ้าและเวลาทำบอกไฟเล็กเอาดินประสิว ถ่าน กำมะถัน ผสมได้ที่แล้วอัดลงในรูรูปน้ำเต้า หรือมะขี้เบ้า แล้วใส่ชนวนลงไปที่ปากมะขี้เบ้า เก็บไว้นานหลายวัน เพราะดินที่ใช้ปั้นนั้นเป็นดินเหนียว และเผาไฟจนสุกแล้วไม่มีความชื้น จึงเก็บไว้ได้เป็นเดือนๆ บอกไฟมะขี้เบ้านี้ ที่ปรากฏในเรื่องพระเวสสันดรชาดก เรียกว่า บอกไฟขวี หรือไฟที่มีพะเนียงไม่มากนักทำอย่างสวยงามสำหรับเป็นพุทธบูชา <br /> 9.สะโพก หรือ หมากสะโป้ก หรือ สะโป๊ก ในสำเนียงภาคเหนือตรงกับของภาคกลางว่า สลุตทำด้วยไม้ไผ่เจาะรูอัดด้วยดินปืนเพื่อให้เกิดเสียงดัง ใช้เฝ่าหรือดินปืนพิเศษ คือ ดินประสิวหรือดินไฟ 1 กิโลกรัมต่อถ่าน 3 ขีด กำมะถัน 1 ขีด บดให้ละเอียด ใช้เป็นดินปืนใช้กับแก๊บได้สะโพกใช้จุดเป็นเครื่องสัญญาณเวลาทานข้าวใหม่ใน เดือนสี่เหนือ ที่เรียกกันว่า "เดือนสี่กินข้าวจี่ข้าวหลาม" แต่ภาคกลางเรียกว่า เดือน 12 เป็นระยะที่ชาวนาทางภาคเหนือเสร็จจากการเก็บเกี่ยวแล้ว เขาจะนำเอาข้าวใหม่อันเกิดจากผลิตผลในนาของตนมาถวายที่วัดกึกก้อง คนโบราณเชื่อว่าบุญกรรมบางอย่างจะต้องมีเสียงกึกก้องไปไกลบอกป่าวพระอินทร์ พระพรหม เทพเจ้าทั้งหลายมาอนุโมทนา <br /> 10.มะผาบ หรือ หมากผาบ คือชนวน หรือฝักแค ของภาคกลางที่ทำเป็นชนวนยาว ที่มีชื่อว่ามะผาบนั้น เป็นชื่อที่เรียกตามเสียงไฟปะทุลามเลียเข้าหาวัตถุที่ต้องการเผา เช่น ปราสาทเรือนศพ ที่เขาใส่ประจุไฟไว้ข้างบนจุดฝักแค มะผาบเข้าหา โดยมากชนวนฝักแคใช้เฝ่า 8 คือ ดินประสิว 1 ส่วน ถ่าน 8 ส่วน กำมะถัน 1 ส่วน ตำละเอียด ห่อด้วยกระดาษสา ขนาดยาวและสั้นตามต้องการ<br /> 11.บอกไฟดาว คือ พลุ นิยมจุดให้พุ่งขึ้นไปบนอากาศ ปัจจุบันนิยมทำรูปร่มด้วย เวลาระเบิดจะมีคนโดดร่ม ลอยกลางอากาศนาชมยิ่ง การจุดพลุ ทำในเทศกาลงานรื่นเริง เช่น ลอยกระทง งานฟังมหาชาติ งานศพพระสงฆ์ เป็นต้น ในทางทหารมีการยิงพลุสว่างไสวเพราะเป็นการทำแบบวิทยาศาสตร์ที่ใช้สำหรับ<br />การสงครามการจุดบอกไฟตั้งแต่สมัยโบราณมา ความต้องการของประชาชนมี 5 ประการด้วยกัน คือ <br /> 1.จุดเพื่อให้เกิดความสนุกสนานในงานเทศกาล หรืองานรื่นเริง<br /> 2.จุดเพื่อเป็นเครื่องหมายบอกทิศทางของตน และพวกพ้องเดียวกัน<br /> 3.เป็นอาวุธทำลายข้าศึกในการทำสงคราม<br /> 4.เป็นเครื่องบูชาพระ หรือสิ่งที่ตนเคารพนับถือ เพื่อหวังบุญกุศล<br /> 5.จุดในงานศพ เช่น บอกไฟยิง เพื่อให้เป็นตัวแทนของประชาชนที่มาร่วมในงานศพนั้นๆ</p> </span><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiPCqr4M8JNxYOKFVMtaUeNwSacxMDZrajInK4EvgrB3cZ5ypZ4rrqdvfierKDhU152oHXy-_VdV04mh0LVCDsjwVZqZUsEnUSpT7fmLvHk_EEDW7uK48YSNGWDnkhfjQgcOBrJFtxyOprC/s1600-h/bokfire1.gif" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5369641191696775554" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiPCqr4M8JNxYOKFVMtaUeNwSacxMDZrajInK4EvgrB3cZ5ypZ4rrqdvfierKDhU152oHXy-_VdV04mh0LVCDsjwVZqZUsEnUSpT7fmLvHk_EEDW7uK48YSNGWDnkhfjQgcOBrJFtxyOprC/s400/bokfire1.gif" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" /></a><br /><br /><br /><br /><br />travel and food,Thailand

ประเพณีจิบอกไฟ (จุดบ้องไฟ)

ประวัติ / ความเป็นมา จุดบ้องไฟ หรือ จิบอกไฟ นิยมเล่นกันที่ภาคเหนือในเทศกาลต่างๆ เช่น งานประเพณีสรงน้ำพระ ที่วัดพระนอนขอนม่วง อำเภอ...

Read more »

โปรแกรมเที่ยวล้านนาตะวันตก ไหว้พระธาตุปีเกิด

<strong><span style="color:#3366ff;">สำหรับผู้เกิดปีชวด ฉลู มะโรง มะเส็ง มะเมีย มะแม ระกา จอ<br /><br /></span></strong><div><strong><span style="color:#3366ff;">วันแรกของการเดินทาง</span></strong><br /></div> <table border="1" cellpadding="1" cellspacing="1" width="100%"> <tbody> <tr> <td width="48">06.30 น.</td> <td>ออกเดินทางสู่ดินแดนแห่งอารยะรรมล้านนาตะวันตก ตาก ลำปาง ลำพูน เชียงใหม่</td> </tr> <tr> <td>12.00 น.</td> <td>พัก รับประทานอาหารกลางวันที่จังหวัดตาก ขอแนะนำอาหารพื้นเมืองที่น่าสนใจคือเมี่ยงคำเมืองตากหรือเมี่ยง คำจอมพล และอาหารพื้นเมืองพม่า</td> </tr> <tr> <td>บ่าย</td> <td>เดิน ทางสู่ อ. บ้านตากซึ่งเคยเป็นที่ตั้งเมืองตากเดิมสักการะ พระบรมธาตุบ้านตาก พระธาตุเจดีย์ที่มีลักษณะ คล้ายพระธาตุเจดีย์ชเวดากอง ( ปีมะเมีย ) จากนั้นเดินทางสู่ อ. เกาะคา จ. ลำปาง สักการะ พระธาตุลำปางหลวง ( ปีฉลู ) วัดคู่บ้านคู่เมืองของชาวลำปาง ชมสถาปัตยกรรมเก่าแก่งดงามตามแบบฉบับล้านนา นมัสการพระเจ้าล้านทองภายในกู่พระวิหารหลวง ชมรอยกระสุนปืนที่หนานทิพย์ช้างยิงท้าวมหายศแม่ทัพพม่าและโบราณวัตถุ ที่หาชมได้ยาก ซึ่งจัดแสดงไว้ในพิพิธภัณฑ์ และสักการะองค์พระแก้วดอนเต้า ศิลปล้านนาคู่เมืองที่สลักจากหยกเขียว</td> </tr> <tr> <td>เย็น</td> <td>พัก ที่ลำปาง มีร้านอาหารอร่อยๆ อยู่หลายร้าน หากอยากสัมผัสบรรยากาศตลาดกลางคืนก็ต้องที่ตลาด อัศวินบน ถ. ทิพย์ช้าง มีให้เลือกหลากหลายทั้งอาหารพื้นเมืองและอาหารจานเดียว</td> </tr> </tbody> </table> <div align="center"> <br /><div><strong><span style="color:#3366ff;">วันที่ 2 ของการเดินทาง<br /></span></strong></div> <div> <table border="1" cellpadding="1" cellspacing="1" width="100%"> <tbody> <tr> <td width="48">07.00 น.</td> <td>รับประทานอาหารเช้าแล้ว หากมีเวลาเดินชมบรรยากาศและวิถีชีวิตของชาวลำปางในยามเช้า</td> </tr> <tr> <td>08.00 น.</td> <td>ออก เดินทางข้ามเทือกเขาขุนตาลสู่ จ. ลำพูน สักการะพระธาตุหริภุญชัย ( ปีระกา ) สัญลักษณ์แห่งความรุ่งเรือง ในพระพุทธศาสนาของอาณาจักรหริภุญชัย</td> </tr> <tr> <td>12.00 น.</td> <td>พักรับประทานอาหารกลางวันที่ลำพูน</td> </tr> <tr> <td>บ่าย</td> <td>เดิน ทางสู่ อ. จอมทอง นพบุรีศรีนครพิงค์ เชียงใหม่ สักการะพระธาตุศรีจอมทอง ( ปีชวด ) ที่มีอายุเก่าแก่กว่า 500 ปี มีเรื่องพิสดารที่เล่ากันว่า เทื่อสร้างวัดเสร็จได้เชิญพระพุทธรูปปูนปั้นองค์หนึ่งจากวัดตาเยี่ยมมาไว้ ที่นี่ วันหนึ่งพระพุทธรูปได้แสดงปาฎิหาริย์เป็นแสงเรือง เศียรแตกออกปรากฎมีพระบรมสารีริกธาตุบรรจุอยู่ภายในจากนั้นเดินทางสู่บ้าน ถวาย ชมและ <div>เลือกซื้องานไม้แกะสลักที่มีชื่อเสียงของ จ. เชียงใหม่</div> </td> </tr> <tr> <td>เย็น</td> <td>พัก ที่เมืองเชียงใหม่ซึ่งมีที่พักให้เลือกมากมายทั้งโรงแรม เกสต์เฮ้าส์ ส่วนเรื่องอาหารการ กินก็มีหลากหลาย ไม่ว่าจะเป็นอาหารพื้นเมือง ร้านโต้รุ่งและร้านอาหารริมแม่น้ำปิงที่อิ่มทั้งรสชาติและบรรยากาศ</td> </tr> </tbody> </table> </div> <div> </div> <div align="center"> <br /><div><strong><span style="color:#3366ff;">วันที่ 3 ของการเดินทาง</span></strong><br /></div> <div> <table border="1" cellpadding="1" cellspacing="1" width="100%"> <tbody> <tr> <td width="48">08.00 น.</td> <td>รับ ประทานอาหารเช้าแล้วออกเดินทางสู่วัดพระสิงห์วรวิหาร ซึ่งพญาผายู กษัตริย์องค์ที่5 ใน ราชวงศ์เม็งราย โปรดให้สร้างขึ้นพร้อมพระเจดีย์ 24 ศอกองค์หนึ่งเพื่อบรรจุอัฐิพระราชบิดานมัสการพระพุทธสิหิงค์ ( ปีมะโรง ) ในวิหารลายคำแล้วไปนมัสการพระเจดีย์วัดเกตการาม ( ปีจอ ) จากนั้นเดินทางสู่วัดพระธาตุดอยสุเทพ ( ปีมะแม ) ปูชนียสถานเก่าแก่คู่บ้านคู่เมือง และสัญลักษณ์ของเมืองเชียงใหม่บนยอดดอยสุเทพ</td> </tr> <tr> <td>บ่าย</td> <td>หลัง อาหารกลางวันเดินทางชมพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ เชียงใหม่ แหล่งรวมความรู้และ ถ่ายทอดเรื่องราว ประวัติศาสตร์ของอาณาจักรล้านนาที่สืบทอดมายาวนานกว่า 700 ปี <div>จากนั้นเดินทางสู่ วัดเจ็ดยอด ( วัดโพธารามมหาวิหาร ) นมัสการต้นโพธิ์ ( ปีมะเส็ง ) ซึ่งนำหน่อต้นมาจากลังกา และชมความงามของสถาปัตยกรรมภายในวัดซึ่งเป็นยุคทองของศิลปะล้านนา</div> </td> </tr> <tr> <td>เย็น</td> <td>หลังอาหารค่ำเดินเล่นย่อยอาหารที่ไนท์บาร์ซาร์แหล่งรวมสินค้าพื้นเมืองและของกินของใช้</td> </tr> </tbody> </table> </div> <div> </div><br /><div><strong><span style="color:#3366ff;">วันที่ 4 ของการเดินทาง</span></strong><br /></div> <div> <table border="1" cellpadding="1" cellspacing="1" width="100%"> <tbody> <tr> <td>07.00 น.</td> <td>รับประทานอาหารเช้าแล้วเดินชมตลาดในเมือง หาซื้อของฝากกลับบ้านได้หลายแห่ง เช่น ตลาดต้นลำไย ตลาดต้นพยอม หรือตลาดวโรรส</td> </tr> <tr> <td>08.30 น.</td> <td>อำลาดินแดนแห่งความอ่อนหวาน นพบุรีศรีนครพิงค์ เชียงใหม่</td> </tr> <tr> <td>12.30 น.</td> <td>พักรับประทานอาหารกลางวันที่ลำปาง ที่ขึ้นชื่อคือข้าวซอย ซึ่งมีร้านอร่อยอยู่หลายร้าน</td> </tr> <tr> <td>19.00 น.</td> <td>ถึงกรุงเทพมหานครโดยสวัสดิภาพ</td> </tr> </tbody> </table> </div> <div> </div> <div> </div> <div>E<a href="http://www.tat.or.th/ecard.asp" target="_blank" title="e-card ะธาตุปะจำปิด">-card ไหว้พระธาตุประจำปีเกิด</a></div> <input name="JS_Page" id="JS_Page" value="1" type="hidden"> <input name="JS_DataID" id="JS_DataID" value="82" type="hidden"> <!-- เริ่มการแสดงผล 3 ข้อมูลเท่านั้น --> </div><br /></div><br /><br /><br /><br />travel and food,Thailand

โปรแกรมเที่ยวล้านนาตะวันตก ไหว้พระธาตุปีเกิด

สำหรับผู้เกิดปีชวด ฉลู มะโรง มะเส็ง มะเมีย มะแม ระกา จอ วันแรกของการเดินทาง 06.30 น. ออกเดิน...

Read more »

สมุนไพรไทยเพื่อชีวิต

<p><strong><br />วันที่ 9 -13 กรกฎาคม 2552<br />ณ สวนพฤกษศาสตร์สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ จังหวัดเชียงใหม่<br /></strong><br /><strong>กิจกรรม<br /></strong>- การเดินแฟชั่นโชว์ โดยเนรมิตภูเขาและแมกไม้ให้กลายเป็นฉากหลังของการเดินแบบแฟชั่นโชว์<br />ชุดสมุนไพรบำรุงสุขภาพ 12 ราศี จาก 12 นางแบบชั้นนำของโลก<br />- การออกร้านขายสมุนไพรไทย ทั้งในรูปแบบของต้นไม้และผลิตภัณฑ์แปรรูปที่น่าสนใจ<br />- กิจกรรม DIY ในเรื่อง ชงชาสมุนไพร ยาดม บุหงา กลิ่นหอม โดยมีผู้เชี่ยวชาญในเรื่อง DIY<br />มาคอยให้คำแนะนำอย่างใกล้ชิด<br />- การจัดนิทรรศการสมุนไพรไทยนับ 1,000 ชนิด และร่วมผัสประสบการณ์การดื่มชาสมุนไพร<br />อีกนับ 100 ประเภท<br />- ครั้งแรกกับการเปิดตำนานกรุยาสมุนไพรจากรั้ววังหลังต้นตำรับและ workshop จาก<br />ผู้เชี่ยวชาญหลวงที่สนใจภายในงาน<br /><br /><strong>สอบถามรายละเอียด</strong><br />บริษัท เอ-พลัส กร๊ป จำกัด โทร. 0 2938 3646 หรือ <a href="http://www.a-plusgroup.com/">www.a-plusgroup.com</a></p><br /><br /><br />travel and food,Thailand

สมุนไพรไทยเพื่อชีวิต

วันที่ 9 -13 กรกฎาคม 2552 ณ สวนพฤกษศาสตร์สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ จังหวัดเชียงใหม่ กิจกรรม - การเดินแฟชั่นโชว์ โดยเนรมิตภูเขาและแมกไม้ให้กล...

Read more »

ค้นความหมาย 'พิธีสู่ขวัญ' (แพนด้าน้อย)

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEit4bxxdGpzR9P7EtcZw1MchVHNhbQ2xTG9gZP_oSVsnOKxCI_gQqgLQ1TBcK9m2rBZE8p56wrz8i-HwcDh6Dk_bfxVTcwKCjdOafX-d_JQI3RRqXNw4UtRgvTHIBF5j2NJWoCwDLUuRIMa/s1600-h/aae98761c6e634a.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5352933753964786434" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEit4bxxdGpzR9P7EtcZw1MchVHNhbQ2xTG9gZP_oSVsnOKxCI_gQqgLQ1TBcK9m2rBZE8p56wrz8i-HwcDh6Dk_bfxVTcwKCjdOafX-d_JQI3RRqXNw4UtRgvTHIBF5j2NJWoCwDLUuRIMa/s400/aae98761c6e634a.jpg" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" /></a><br /><div class="content_txt"> <p><b><br /></b></p><p><b>เสริมสิริมงคล....ดำรงชีวิตมีสุข</b><br /><br />จากความน่ารักของแพน ด้าน้อย ซึ่งยังคง เป็นขวัญใจมีความเคลื่อนไหวให้ติดตามต่อเนื่องมาและหลังจากที่มีอายุครบ เดือนผ่านไปเมื่อไม่นานมานี้<br /><br />ในความคืบหน้าของแพนด้าน้อยซึ่งมีพัฒนาการเพิ่มขึ้นตามลำดับ เร็ววันนี้จะมีงานฉลองความปีติยินดี “สู่ข้าวเอาขวัญแพนด้าน้อย” รับขวัญลูกหมีแพนด้า<br /><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjbqhyRTby_-Y-J2MKkLwb4Usd3zyo5vQmYlZ63sndJjFH2_fEyg6EZ1h4e5Se0JGCmghwZfAO3t4TRs7p-Yl8IlXOj4YjZOV5dAmsZ71bLNI6B7C-icliUpIXu-HCHSrOrWzhKGfhtyUyJ/s1600-h/kon260.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5352934034483361458" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjbqhyRTby_-Y-J2MKkLwb4Usd3zyo5vQmYlZ63sndJjFH2_fEyg6EZ1h4e5Se0JGCmghwZfAO3t4TRs7p-Yl8IlXOj4YjZOV5dAmsZ71bLNI6B7C-icliUpIXu-HCHSrOrWzhKGfhtyUyJ/s400/kon260.jpg" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 325px; height: 162px;" /></a><br />ขณะที่ การทำขวัญ เรียกขวัญ รับขวัญ ในวิถีวัฒนธรรมไทยมีปรากฏมายาวนานและแต่ละภูมิภาค ท้องถิ่นจะเรียกขานต่างกันไปนั้น กล่าวกันว่าหากขวัญอยู่กับตัวเจ้าตัวจะมีพลังมีความมั่นคง ดำรงชีวิตอย่างมีความสุข แต่หากตกใจเสียขวัญ ขวัญจะออกไปหรือที่เรียกรู้จักกันในความหมายของ ขวัญหนี ขวัญหาย หรือขวัญกระเจิง ซึ่งในแนวคิดเรื่องขวัญ และคำว่า ขวัญ นั้นมีความหมายความนัยอยู่ไม่น้อย<br /><br />วัฒนะ บุญจับ นักอักษรศาสตร์ ชำนาญการพิเศษ สำนักวรรณกรรมและประวัติ ศาสตร์ กรมศิลปากร กระทรวงวัฒนธรรม ให้ความรู้ว่า ขวัญ ในคำนี้นัยเชิงนามธรรม ซึ่งแม้จะมองไม่เห็นรูปไม่เห็นร่างแต่สามารถรู้สึกได้ซึ่งหากขวัญมีอยู่เรา ก็จะมีความมั่นคง มีความมั่นใจ ถ้าขวัญไม่อยู่ก็จะเกิดความไม่มั่นใจ เกิดความอ่อนแอ<br /><br />อีกความหมาย ซึ่งเป็นคำ ในเชิงภาษา กลุ่มหนึ่ง จะมีความหมายเป็นไปในเชิงคำวิเศษณ์ หมายถึง สิ่งที่เป็นที่รักเป็นที่บูชา เป็นที่ รักมาก อย่าง ลูกขวัญ ลูกที่เป็นที่รัก หรืออะไรที่บูชามาก อย่างเช่น ขวัญตา ขวัญใจ ขวัญเกล้า ขวัญกระหม่อม ฯลฯ แต่ถ้ามองในเชิงนามจะมีความหมายถึงขนที่ขมวดกันเป็นก้นหอย เป็นขวัญ อย่างคนนี้มีขวัญ หรือ หนุมานมีขวัญทั้งตัว เป็นต้น ซึ่งในคำเหล่านี้ที่โยงใยไปสู่คำว่า ทำขวัญ สู่ขวัญ พาขวัญ ฮ้องขวัญ ฯลฯ นั้นมีอยู่สองเรื่องคือ การปลุกให้มีชีวิตชีวาขึ้นมา กับ เรียกให้กลับคืนมา ในนัยของขวัญที่กล่าวถึงกันนั้นจึงมีทั้งการทำขวัญให้ดีในเชิงสู่ขวัญ กับการเรียกขวัญให้ขวัญกลับมาอยู่ด้วยกัน<br /><br />นอกจากนี้ในภาพของขวัญยังเป็นเรื่องของกำลังใจเป็นการสื่อถึงคุณธรรม จริยธรรมเพราะขวัญบางลักษณะเป็นเรื่องของการแสดงความกตัญญูรู้คุณ ซึ่งไม่เพียงการทำขวัญกับคน ในสัตว์ สิ่งของนั้นก็มีการทำขวัญได้เช่นเดียวกัน<br /><br />“ในส่วนของคนคงไม่ต้องบอกเล่ากันมากเพราะเป็นเรื่องของความรู้สึกกำลังใจ ความมั่นใจ ทำให้เกิดความมั่นคงแข็งแรง มีความสุข ในเรื่องของสัตว์นั้นมีความชัดเจนเป็นเรื่องของการแสดงความกตัญญูรู้คุณ ซึ่งก็มีหลายอย่าง ที่ผ่านมาจะเห็นว่ามีการทำขวัญควาย สู่ขวัญวัว ฯลฯ เหล่านี้นั้นเป็นสัตว์ที่ให้คุณ<br /><br />อย่างสังคมเกษตรกรรมในวันวาน การมีกินมีอยู่ได้ก็เพราะสัตว์เหล่านี้ช่วยทำงานและระหว่างการทำงานอาจเกิด ความเพลี่ยงพล้ำไปตีไปดุ พอหมดภาระหน้าที่อย่างหมดช่วงการทำนาก็จะมีการขอโทษกัน นึกถึงกัน ฯลฯ ส่วนที่เป็นสิ่งของที่ต้องทำขวัญที่พบเห็นก็จะมี เรือนที่อยู่อาศัย ข้าว ก็มีการทำขวัญ ฯลฯ”<br /><br />การทำขวัญในมิตินี้จึงเป็นสิ่งที่ดีมีความเป็นมงคล ซึ่งในเชิงจิตใจก็จะก่อเกิดความมั่นคงความสบายใจแสดงถึงความสุข อีกทั้งยังให้มุมมองในแง่ของจริยธรรมความกตัญญู รู้คุณ รู้จักการขอโทษสำนึกสิ่งที่ผิดพลาด อีกทั้งยังเป็นเรื่องของการตอบแทนคุณผู้มีพระคุณ ถ่ายทอดถึงภูมิปัญญาแยบยลเตือนให้รู้ระมัดระวังการกระทำ การดำเนินชีวิต</p><p><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj4LbfC9aoYA6ZKE0XyDVyh9oHkYKZKcP0Wn6iqC-6ZBBKNUv9qjCdrxBqZVggMUf3crIcWVvxBFbOvjw1HKLZBZ3uJpwiV2_-m8X5dAMVQ2jzAPMa6nG4v54cMs43C4YlvKXpcPvjDjlf9/s1600-h/14621_552000007220501.JPEG" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5352933824379905890" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj4LbfC9aoYA6ZKE0XyDVyh9oHkYKZKcP0Wn6iqC-6ZBBKNUv9qjCdrxBqZVggMUf3crIcWVvxBFbOvjw1HKLZBZ3uJpwiV2_-m8X5dAMVQ2jzAPMa6nG4v54cMs43C4YlvKXpcPvjDjlf9/s400/14621_552000007220501.JPEG" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" /></a><br /><br />ส่วนทางด้านพิธีเรียกขวัญหรือร้องขวัญ จากที่มีการกล่าวถึงกันนั้น ล้านนาโบราณจะใช้คำว่า สู่ข้าวเอาขวัญ โดยวัตถุประสงค์หลักของพิธีคือ การส่งเสียงเรียกร้องเป็นทำนองเสนาะ เพื่อเรียกเอาขวัญที่อาจเตลิดไปให้กลับคืนสู่ร่างกาย เจ้าของขวัญจะได้อยู่ดีมีสุข อาจารย์สนั่น ธรรมธิ นักวิชาการสำนักส่งเสริมศิลปวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เจ้าพิธีกรรมสู่ข้าวเอาขวัญแพนด้าน้อย อธิบายไว้ พร้อมให้ความรู้พิธีสู่ข้าวเอาขวัญเพิ่มว่า จากความเชื่อนี้ทำให้เกิดความนิยมมีพิธีสู่ข้าวเอาขวัญ ในโอกาสต่าง ๆ อาทิ การบวช การขึ้นบ้านใหม่ ต้อนรับผู้มาเยือน ส่งผู้ที่จากไปสู่แดนไกล และโอกาสได้เลื่อนยศ ตำแหน่ง หน้าที่การงานตลอดจน เมื่อเกิด การเจ็บป่วย ฯลฯ ซึ่งในด้านพิธีนั้นจะมีสิ่งสำคัญ อย่างน้อย 4 อย่างได้แก่ เครื่องบูชาครู บายศรี พิธีกรรมเชิงปฏิบัติ และหมอขวัญ<br /><br />ในเครื่องบูชาครูก่อนประกอบนั้นพิธีเจ้าภาพต้องจัด เตรียมเครื่องบูชาครูที่เรียกทั่วไปว่า ขันตั้ง สำหรับหมอขวัญใช้ประกอบพิธีไหว้ครูของตน ซึ่งมักประกอบด้วย กรวยดอกไม้ธูปเทียน กรวยหมากพลู ผ้าขาวผ้าแดง ข้าวเปลือกข้าวสาร เงิน และน้ำส้มป่อย<br /><br />ส่วน บายศรี ซึ่งหมายถึง เครื่องเชิญขวัญหรือรับขวัญจะทำด้วยใบตองประดับด้วยดอกไม้นานาพันธุ์ พร้อมดอกไม้มงคล เช่น ดอกรัก ดอกดาวเรือง ดอกบานไม่รู้โรย เป็นต้น จัดวางบนขันหรือพาน เรียกว่า ขันบายศรี บายศรีนั้นจะมี 4 ประเภท ได้แก่ บายศรีหลวง บายศรีนมแมว บายศรีปากชาม และบายศรีกล้วย<br /><br />“บายศรีที่นิยมโดยทั่วไปได้แก่บายศรีนมแมว ซึ่งจะจัดทำขึ้นอย่างประณีตสวยงาม ภายในบรรจุข้าวเหนียวปั้น กล้วยน้ำว้า ไข่ต้ม อาหาร ขนม ผลไม้ หมาก พลู บุหรี่ พร้อมกันนี้จะมีการ จัดเตรียมด้ายผูกข้อมือ และน้ำส้มป่อยควบคู่ไปด้วย”<br /><br />ในส่วนพิธีกรรม เมื่อเตรียมพร้อมทุกอย่างแล้วผู้เข้าพิธีที่จะนั่งหน้าขันบายศรี โดยมีหมอขวัญนั่งเยื้อง ๆ อยู่ด้านตรงข้าม จากนั้นหมอจะประกอบพิธีตามขั้นตอน หมอขวัญจะกล่าวคำนมัสการครูแต่ละคนอาจมีคำกล่าวต่างกัน อัญเชิญสิ่งศักดิ์สิทธิ์โดยขับทำนองเสนาะจากบท กวีที่ส่วนใหญ่เป็นโคลงสี่สุภาพ ตามด้วยบทอัญเชิญที่คล้องจองกัน ทำพิธีปัดเป่าเคราะห์ร้าย กล่าวคำเรียกขวัญและผูกด้ายมงคล ฯลฯ<br /><br />จากที่กล่าวแนวคิดเรื่องขวัญยังมีการเรียกขวัญสัตว์ที่เลี้ยงไว้ใช้งานอย่าง ช้าง และ วัวควาย ชาวล้านนาจะประกอบพิธีเรียกขวัญให้เพื่อปลุกปลอบใจและขอขมาที่เคยได้ล่วง เกิน ในช่วงเวลาที่ใช้งาน นักวิชาการท่านเดิมกล่าวเพิ่มอีกว่า สำหรับหมีแพนด้านั้นแม้จะไม่ใช่สัตว์ ที่มีอยู่ในประเทศไทย จึงไม่เคยมีพิธีการสู่ขวัญ หรือรับขวัญมาก่อน โดยมากชาวล้านนาจะทำ พิธีดังกล่าวกับสัตว์ที่มีประโยชน์ในการใช้ทำงาน จะทำพิธีเพื่อสู่ขวัญให้แข็งแรงสมบูรณ์ไม่เจ็บ ไม่ป่วย ขอขมาที่ล่วงเกินทุบตี หรือใช้งานเกี่ยวทำไร่ไถนาลากจูงสิ่งต่าง ๆ<br /><br />ส่วนแพนด้านั้นมีประโยชน์ ทำให้มีนักท่องเที่ยวมาเยี่ยมเยือนมากมาย อีกทั้งยังเป็น ทูตสันถวไมตรีจากประเทศจีน จึงต้องมีการรับขวัญ สู่ขวัญให้ร่างกายแข็งแรงสมบูรณ์ไม่เจ็บไม่ไข้ เรียกว่า การสู่ข้าวเอาขวัญ แต่ไม่ใช่การบายศรีสู่ขวัญ เพราะจะไม่มีการขอขมาลาโทษในพิธีดังกล่าว<br /><br />“พิธีการจะประยุกต์เหมาะสมจะมีการจัดตั้งแท่นพิธีกรรมบริเวณใกล้ส่วนเลี้ยง ของแพนด้าหลินฮุ่ย แพนด้าน้อย และช่วงช่วง โดยจะโยงด้ายสายสิญจน์โดยรอบ มีการจัดเตรียม อ้อย กล้วย ถั่ว งา น้ำผึ้ง ใบไผ่ โดยจะมีพุ่มรับขวัญพิเศษที่ทำจากผลไม้พวกแอปเปิ้ล แครอท ใบไผ่ ที่แพนด้าชื่นชอบ ประดับประดาคล้ายพุ่มบายศรีอย่างสวยงาม จากนั้นจะทำพิธีเรียกขวัญ หรือร้องขวัญ ให้กับแพนด้าน้อย คุ้มครองแพนด้าน้อย”<br /><br />นอกจากนี้ในงาน “สู่ข้าว เอาขวัญ แพนด้าน้อย” ที่กำลังจะมีขึ้นวันที่ 4-6 ก.ค. 2552 ซึ่งภายในงานจะมีรูปแบบ ฮอมปอย หรือ งานปอยหลวง เน้นความร่วมมือ ร่วมแรง ร่วมใจ ของชาวเชียงใหม่โดยในงาน มีกิจกรรมหลากหลายทั้งการแสดงของวงโยธวาทิตโรงเรียนต่าง ๆ ในจังหวัดเชียงใหม่ การแสดงดนตรีในสวน การแสดงนิทรรศการ รวมถึงการเปิดให้เข้าชมความน่ารักของแพนด้าอย่างใกล้ชิด ฯลฯ ซึ่งทั้งหมดนี้เตรียมรับขวัญทายาททูตสันถวไมตรี หมีแพนด้าน้อยตัวแรกที่เกิดในประเทศไทย.<br /><br /><b>พงษ์พรรณ บุญเลิศ/วัชระพงษ์ จริงเข้าใจ</b></p><p><b>หนังสือพิมพ์ เดลินิวส์<br /></b></p> </div><br /><br /><br /><br /><br /><br />travel and food,Thailand

ค้นความหมาย 'พิธีสู่ขวัญ' (แพนด้าน้อย)

เสริมสิริมงคล....ดำรงชีวิตมีสุข จากความน่ารักของแพน ด้าน้อย ซึ่งยังคง เป็นขวัญใจมีความเคลื่อนไหวให้ติดตามต่อเนื่องมาและหลังจากที่มีอายุครบ ...

Read more »

สู่ข้าว เอาขวัญ แพนด้าน้อย

<p><strong>สู่ข้าว เอาขวัญ แพนด้าน้อย<br />วันที่ 4 - 6 กรกฎาคม 2552<br />ณ จังหวัดเชียงใหม่</strong></p> <p>ร่วมรับขวัญสมาชิกใหม่<strong> “ทายาทช่วงช่วง – หลินฮุ่ย”</strong> ภายหลังจากความพยายามในการทดลองผสมเทียมเพื่อขยายพันธุ์ มาแล้วกว่า 97 วัน ในที่สุดเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม 2552 ที่ผ่านมา เมื่อเวลาประมาณ 10.39 น. หลินฮุ่ยได้ให้กำเนิดทายาททูตสันตวไมตรี ท่ามกลางความปลาบปลื้มยินดีของชาวเชียงใหม่ และคนไทยทั้งประเทศ</p> <p><img alt="" height="333" src="http://thai.tourismthailand.org/ajaxengine/upload/mod_festival_event/17/html_library/2009-July/panda/001.jpg" width="500" /><br /><br />จังหวัดเชียงใหม่, องค์การสวนสัตว์แห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมป์, สวนสัตว์เชียงใหม่ การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.) สำนักงานเชียงใหม่, หอการค้าจังหวัดเชียงใหม่พร้อมด้วยหน่วยงานภาครัฐ และเอกชนที่เกี่ยวข้องกำหนดจัดงาน <strong>“สู่ข้าว เอาขวัญ แพนด้าน้อย”</strong> ระหว่างวันที่ 4 - 6 กรกฎาคม 2552 เพื่อเฉลิมฉลองความปีติยินดี และรับขวัญทายาททูตสันถวไมตรี <strong>“หมีแพนด้าน้อย”</strong> ให้อยู่ร่มเย็นเป็นสุข สุขภาพสมบูรณ์แข็งแรง โดยการ <strong>“สู่ข้าว”</strong> ในภาษาท้องถิ่นคือการเลี้ยงดู ให้อาหาร ซึ่งตามความเชื่อของคนล้านนาในอดีต จะมีการ <strong>“สู่ขวัญ”</strong> ในสัตว์ที่ทำคุณประโยชน์แก่ผู้เลี้ยงดู อาทิ การสู่ขวัญวัว ควาย หรือช้าง จึงได้มีนำการสู่ขวัญมาประยุกต์ในการจัดงานรับขวัญ “หมีแพนด้าน้อย” ซึ่งนับได้ว่าเป็นสัตว์ที่ช่วยส่งเสริม และสร้างมูลค่าทางเศรษฐกิจได้อย่างมหาศาล โดยเฉพาะในด้านการส่งเสริมการท่องเที่ยวของจังหวัดเชียงใหม่ และประเทศไทย นอกจากนี้ ยังเป็นโอกาสอันดีในการร่วมเฉลิมฉลอง และกระชับสัมพันธไมตรีระหว่างประเทศไทย และสาธารณรัฐประชาชนจีนให้แน่นแฟ้นมากยิ่งขึ้น </p> <p>งาน<strong> “สู่ข้าว เอาขวัญ แพนด้าน้อย”</strong> เน้นการจัดในรูปแบบของงาน <strong>“ฮอมปอย”</strong> หรือ <strong>"งานปอยหลวง"</strong> คือเน้นความร่วมมือ ร่วมแรง ร่วมใจ ของชาวเชียงใหม่ มีการจัดขบวนแห่ซะป๊ะกลอง การแสดงของวงโยธวาทิตจากโรงเรียนต่างๆ ของจังหวัดเชียงใหม่ การแสดงสัตว์ป่าพาเหรด การแสดงดนตรีในสวน มุมวิชาการ การจัดนิทรรศการ และกิจกรรมไฮไลท์ คือการเปิดให้เข้าชม <strong>“หมีแพนด้าน้อย”</strong> อย่างใกล้ชิด ระหว่างวันที่ 4 - 6 กรกฎาคม 2552 นี้เท่านั้น ในขณะที่ <strong>“หมีแพนด้าน้อย”</strong> สุขภาพแข็งแรง โตวันโตคืน มีพัฒนาการที่ดีทั้งแม่ และลูก <strong>"แพนด้าน้อย"</strong> กินนมเก่งจนพุงพลุ้ยตัวกลม เปลือกตาเริ่มมีรอยขีดเส้นแยกจากกันคาดว่าไม่เกิน 1 เดือน จะลืมตาดูโลก ด้านหลินฮุ่ยเองเริ่มปล่อยลูกจากอกเพื่อกินไผ่ของโปรด หลังจากที่เฝ้าอุ้มไม่ยอมห่าง ผู้เชี่ยวชาญจากสาธารณรัฐประชาชนจีนยืนยัน ทั้งแม่ และลูกหมีแพนด้าพ้นระยะอันตราย และมีพัฒนาการที่ดีมากอย่างไม่ต้องกังวลใดๆ<br /><br /><img alt="" height="333" src="http://thai.tourismthailand.org/ajaxengine/upload/mod_festival_event/17/html_library/2009-July/panda/002.jpg" width="500" /></p> <p>กระแสความน่ารักของ <strong>“หมีแพนด้าน้อย”</strong> เป็นที่สนใจของประชาชนชาวไทยเป็นอย่างมาก มีไปรษณียบัตรนับแสนใบร่วมส่งตั้งชื่อลูกหมีแพนด้า โดยในรอบแรกนั้น ทางองค์การสวนสัตว์ฯ จะคัดให้เหลือเพียง 4 ชื่อ จากนั้น จะให้ประชาชนร่วมส่งไปรษณียบัตรโหวตชื่อที่ชื่นชอบทั้ง 4 เพื่อลุ้นรับรางวัลใหญ่ถึง 15 รางวัลด้วยกัน ได้แก่ <br /><strong>รางวัลที่ 1 :</strong> เงินสด 1 ล้านบาท รถยนต์ 1 คัน และแพ็คเกจทัวร์เที่ยวเมืองเฉิงตู 3 คืน 4 วัน 1 รางวัล<br /><strong>รางวัลที่ 2 :</strong> รถยนต์ 1 คัน และแพ็คเกจทัวร์เที่ยวเมืองเฉิงตู 3 คืน 4 วัน 2 รางวัล<br /><strong>รางวัลที่ 3 :</strong> แพ็คเกจทัวร์เที่ยวเมืองเฉิงตู 3 คืน 4 วัน 12 รางวัล<br />โดยจะประกาศผล <strong>“ชื่อหมีแพนด้าน้อย”</strong> และผู้ที่ได้รับรางวัล ในวันที่ 12 สิงหาคม 2552 เพื่อร่วมเฉลิมฉลองวาระสำคัญในวันแม่แห่งชาติอีกด้วย<br /> <br />ททท. สำนักงานเชียงใหม่ขอเชิญชวนนักท่องเที่ยวทุกท่าน ร่วมรับขวัญ และร่วมกันตั้งชื่อ “หมีแพนด้าน้อย” เพื่อลุ้นรับรางวัลใหญ่ </p> ทั้งนี้ นักท่องเที่ยวที่สนใจเดินทางมาร่วมงานสามารถตรวจสอบรายชื่อที่พักราคาพิเศษได้ที่ <a href="http://www.cm-grandsale.com/">www.cm-grandsale.com</a><br />หรือสอบถามรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ ททท. สำนักงานเชียงใหม่ โทรศัพท์ 0 5324 8604, 0 5324 8605<br />หรือที่สวนสัตว์เชียงใหม่ โทรศัพท์ 0 5322 1179<br /><br /><br />travel and food,Thailand

สู่ข้าว เอาขวัญ แพนด้าน้อย

สู่ข้าว เอาขวัญ แพนด้าน้อย วันที่ 4 - 6 กรกฎาคม 2552 ณ จังหวัดเชียงใหม่ ร่วมรับขวัญสมาชิกใหม่ “ทายาทช่วงช่วง – หลินฮุ่ย” ภายหลังจากความพย...

Read more »

พิธีบวงสรวงปู่แสะย่าแสะหรือ ประเพณีเลี้ยงดง

<span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);"> <span style="font-style: italic;"></span></span>พิธีกรรมที่มีการกล่าวขวัญกันอย่างกว้างขวางและวิพากษ์วิจารณ์กันไปมากมาย ถึงความสยดสยองของการกินเลือดและเนื้อควายสดๆ ของร่างทรงปู่แสะ กล่าวกันว่าเป็นพิธีที่ชาว ต.แม่เหียะ อ.เมือง จ.เชียงใหม่ สืบทอดกันมาหลายร้อยปี โดยพิธีบวงสรวงปู่แสะ ย่าแสะ หรือประเพณีเลี้ยงดงนั้น จะจัดขึ้นในวันขึ้น 14 ค่ำ เดือน 7 ของทุกปี และในปีนี้ตรงกับวันที่ 6 มิ.ย. นี้<br /> โดยพิธีกรรมเริ่มขึ้นที่ศาลปู่และย่าแสะ ที่เชิงเขาวัดดอยคำ เพื่ออัญเชิญพระบฏหรือภาพเขียนพระพุทธเจ้าและดวงวิญญาณปู่แสะย่าแสะผ่านร่าง ทรงที่เรียกว่า "ม้าขี่" ไปยังสถานที่จัดพิธีเลี้ยงดง บริเวณป่าเชิงเขาทางทิศตะวันออกของวัดพระธาตุดอยคำ สำหรับเรื่องราวของปู่แสะ ย่าแสะนั้น เล่าสืบต่อกันมาว่า ปู่แสะย่าแสะคือยักษ์ 2 ตนที่อยู่ในตำนาน เป็นยักษ์นิสัยดุร้าย ชอบกินเนื้อคนและสัตว์เป็นอาหาร เมื่อพระพุทธเจ้าเสด็จโปรดสัตว์ ทราบความเข้าจึงห้ามยักษ์สองตนไม่ให้กินคน ยักษ์จึงต่อรองขอกินสัตว์หูยาวแทนและเมื่อละเว้นการฆ่าคนได้ พระพุทธเจ้าจึงให้ยักษ์ 2 ตน เป็นผู้ดูแลรักษาดอยคำและดอยสุเทพให้ผู้คนที่อยู่อาศัยอยู่บนดอยนั้นอยู่ เย็นเป็นสุข ต่อมาในสมัยของพระเมกุฏิ เจ้าเมืองเชียงใหม่ ชาวบ้านได้รับความเดือดร้อนทุกข์เข็ญอย่างมาก จึงเชื่อกันว่าเพราะเจ้าเมืองไม่มีการทำพิธีเซ่นไหว้ปู่แสะ ย่าแสะ กระทั่งในสมัยของเจ้าแก้วนวรัฐ ผู้ครองเมืองเชียงใหม่องค์สุดท้าย ในราวปี พ.ศ.2452-2482 จึงได้มีการฟื้นฟูประเพณีเลี้ยงดงหรือ พิธีบวงสรวงปู่แสะย่าแสะ ขึ้นอีกครั้งทำให้บ้านเมืองมีความเจริญ<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi0F4R6lViYU6HZlNB9RLAun_JRZh1isH23RsfhxbiHl7UWEjlDe0JR3geFRqvVQFawXSq2KPZ7hDoax9XUK9vNVb4HN9uaAQ1fjjG84WSF8WJwXY0rYmRBR3TcIN8gi60aoJpLWmkzKEso/s1600-h/pusaeyasae.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5270954992869294578" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi0F4R6lViYU6HZlNB9RLAun_JRZh1isH23RsfhxbiHl7UWEjlDe0JR3geFRqvVQFawXSq2KPZ7hDoax9XUK9vNVb4HN9uaAQ1fjjG84WSF8WJwXY0rYmRBR3TcIN8gi60aoJpLWmkzKEso/s320/pusaeyasae.jpg" style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 287px; height: 320px;" /></a> และปฏิบัติสืบทอดมาจนถึงปัจจุบัน พิธีดังกล่าว จะใช้เครื่องเซ่นไหว้ คือ ควายรุ่น เขาเพียงหู กีบเท้าสีน้ำผึ้ง กล่าวคือยังไม่เคยลงไถคราดดิน มาชำแหละเอาเครื่องในออกและนำตัวมานอนแผ่ไว้ในคอก โดยพิธีกรรมอันศักดิ์สิทธิ์จะเริ่มขึ้นเมื่อดึงผ้าพระบฏหรือภาพวาดพระ พุทธเจ้าที่มีอายุกว่าร้อยปีขึ้นสู่ต้นไม้และแกว่งไปมา ทั้งนี้มาจากตำนานที่เล่าไว้ว่า พระพุทธเจ้าเคยตรัสไว้กับยักษ์ปู่แสะย่าแสะว่า ตราบใดที่เราตถาคตยังเคลื่อนไหวอยู่ ห้ามยักษ์นั้นกินเนื้อมนุษย์และทำร้ายมนุษย์ จากนั้นเมื่อปู่แสะลงร่างทรง ร่างทรงปู่แสะก็จะลงมากินเนื้อควายสดๆ และดื่มเลือดควายอย่างเอร็ดอร่อย พร้อมเดินไปรอบๆ เนื้อตัวเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบเลือดและเศษเนื้อควาย นอกจากนี้ยังพูดคุยเสียงดังด้วยภาษาพื้นเมือง ซึ่งใจความว่า มนุษย์พวกนั้น ที่มันอยู่ที่นี่ แล้วเอาที่ไปขายกิน มันจงพินาศฉิบหาย กูจะไปกินมัน นอกจากนั้นร่างทรงปู่แสะยังสั่งสอนเตือนสติชาวบ้านให้ประกอบแต่กรรมดีและ รู้จักรักและหวงแหนผืนป่า<br />ไม่ใช่ว่าบ้านเราเป็นบ้านป่าเมืองเถื่อนหรอกนะ คะ แต่หัวใจของพิธีก็เพื่อให้ผู้มาร่วมพิธีกรรมและทุกคนประกอบแต่กรรม ดี และรู้สึกสำนึกรักษ์ป่าและผืนแผ่นดินที่อยู่อาศัยค่ะ<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><span class="Green"><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-size: 130%;"><span class="GreenHeadBold2">Pu Sae - Ya Sae Ceremony (June) </span> </span><br />A particularly gruesome animist ceremony still performed by some in Chiang Mai.<br /><br /><img align="right" src="http://www.chiangmainews.com/aboutchiangmai/images/pusae.jpg" />According to tradition, Pu Sae and Ya Sae are the guardian spirits of Chiang Mai, who now roam the slopes of Doi Suthep. The original inhabitants of this area were the Lawa who in early days are thought to have been cannibals and this is closely bound up with the Pu Sae - Ya Sae ritual as it is practised today. Legend has it that the Lord Buddha visited Chiang Mai. These two, brother and sister, followed him with the intention of killing and eating him. The Buddha stopped and spoke to them and managed to persuade them to give up their cannibalistic ways. They pleaded with him to be allowed to eat buffalo flesh instead, even if only once a year.<br /><br />So it is that once a year at the beginning of the rainy season, usually in May, a buffalo is ritually sacrificed. Formerly the Prince of Chiang Mai presided over the ceremony, which was also attended by Buddhist monks. This very ancient occasion now seems to be an attempt to bring together Shamanism and Buddhism and also to unite the Lawa people, some of whom still live in the area, and the Thais who replaced them.<br /><br />In the words of the Pu Sae - Ya Sae invocation, 'Let not the rice of the Lawa die in their swiddens; let not the rice of the Thai wither and die in their paddies.' Clearly the association between Lawa and Northern Thai is both long and close.<br /></span><br /><br /><br /><br /><br />travel and food,Thailand

พิธีบวงสรวงปู่แสะย่าแสะหรือ ประเพณีเลี้ยงดง

พิธีกรรมที่มีการกล่าวขวัญกันอย่างกว้างขวางและวิพากษ์วิจารณ์กันไปมากมาย ถึงความสยดสยองของการกินเลือดและเนื้อควายสดๆ ของร่างทรงปู่แสะ กล่าวกั...

Read more »

ท่องเที่ยวเพื่อสุขภาพ จังหวัดเชียงใหม่

<p align="justify"> <strong>1. ศูนย์ธรรมชาติบำบัดบัลวี</strong> ตั้งอยู่ที่ ตำบลวัดเกตุ อำเภอเมืองเชียงใหม่ ตั้งขึ้นเพื่อเป็นทางเลือกให้ผู้ป่วยได้รักษาในวิธีใหม่ ๆ นอกจากการแพทย์แผนปัจจุบัน ซึ่งเน้นการใช้ยารักษาเพียงอย่างเดียว นั่นคือ "การรักษาแนวธรรมชาติบำบัด" ซึ่งจะช่วยลดข้อเสียบางประการของการใช้ยา เช่น ค่าใช้จ่ายที่สูง และผลข้างเคียงที่อาจเกิดขึ้นจากการใช้ยา ด้วยวิธีการที่หลากหลาย เช่น การอดเพื่อสุขภาพ การออกกำลัง หรือ การฝึกสมาธิ และค้นพบว่าทางเลือกใหม่เหล่านี้ สามารถช่วยให้อาการป่วยทุเลาลงได้ ภายในศูนย์ธรรมชาติบำบัด บัลวี จะแบ่งส่วนบริการเป็น 6 ส่วน คือ คลินิกธรรมชาติบำบัด ศูนย์สุขภาพ ครัวสุขภาพ ร้านสินค้ากายกับใจ และโปรแกรมทัวส์ ที่เปิดให้บริการหลายรูปแบบกับบุคคลทั่วไปและสมาชิก รวมทั้งมีกิจกรรมพิเศษที่จะจัดขึ้นในโอกาสต่าง ๆ อีกด้วย สอบถามรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ โทร. 0 5326 6622, E-mail: viangping@balavi.com หรือ www.balavi.com<br /><strong>2. ระริน จินดา เวลเนส สปา รีสอร์ท เชียงใหม่</strong> ตั้งอยู่ตำบลวัดเกตุ อำเภอเมืองเชียงใหม่ พักผ่อนในรีสอร์ทเพื่อสุขภาพ โดยใช้ระบบวารีบำบัด Hydro Pool อันทันสมัย 8 ขั้นตอน ช่วยกระตุ้นการไหลเวียนของโลหิต ขจัดสารพิษ คลายปวดเมื่อย ลดน้ำหนัก นอกจากนั้นยังมีโปรแกรมสุขภาพมากมาย อาทิ การบำบัดด้วยทรายร้อน การขัดเท้าด้วยฝรั่ง สอบถามรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ โทร. 0 5330 3030 E-mail: <a href="mailto:info@rarinjinda.com">info@rarinjinda.com</a>, <a href="http://www.rarinjinda.com/">www.rarinjinda.com</a> <br /><strong>3. เต๋า การ์เดน เฮลท์ สปา รีสอร์ท</strong> อำเภอดอยสะเก็ด โปรแกรมสุขภาพสอนโดยผู้เชี่ยวชาญด้านแพทย์ทางเลือกมากว่า 45 ปี ด้วยกิจกรรมมากมาย อาทิ Chi Nei Tsang ช่วยคลายเครียดและกระตุ้นการทำงานของอวัยวะภายใน ลดอาการท้องผูก ขจัดสารพิษ, บำบัดโดยใช้สมุนไพรไทยและออกซิเจน ขจัดสารพิษเท้า อาบแดดด้วยใบตอง สอบถามรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ โทร. 0 5349 5596-9 E-mail: <a href="mailto:info@tao-garden.com">info@tao-garden.com</a>, <a href="http://www.tao-garden.com/">www.tao-garden.com</a> </p><br /><br />travel and food,Thailand

ท่องเที่ยวเพื่อสุขภาพ จังหวัดเชียงใหม่

1. ศูนย์ธรรมชาติบำบัดบัลวี ตั้งอยู่ที่ ตำบลวัดเกตุ อำเภอเมืองเชียงใหม่ ตั้งขึ้นเพื่อ...

Read more »

Flight of the Gibbon สุดเสียว เหนือป่า ที่เชียงใหม่

ละครแจ๋วใรร้าย กะคุณชายเทวดา ช่างมาแรงจริง ๆ นะคะ หลาย ๆ คนก้อคงสืบเสาะว่า เสือป่ารีสอร์ท มีจริงไหม อยู่ส่วนไหนของประเทศไทย (รวมถึง อิฉันด้วย เห่อ ๆ ) ก็ไปตามสืบเสาะมาว่าอยุ่นครนายกค่ะ แต่ ๆๆๆๆๆ ไม่อยากจะคุยว่าที่เชียงใหม่ก็มีเน้อเจ้า วันนี้เราเอาข้อมูลมานำเสนอกันค่ะ รับรอง หวาดเสียวกว่าแน่นอน เห่อ ๆ รับประกัน.....<br /><br />การผจญภัยเรือนยอดไม้เหนือยอดป่าดิบชื้นของไทย<br />เริ่มต้นการท่องเที่ยว ผจญภัยในภาคเหนือของคุณ ด้วยการท่องเที่ยวและผจญภัยเชิงนิเวศน์ไปกับ Treetop Adventure ที่คุณจะได้เพลิดเพลินไปกับการชมทิวทัศ น์ธรรมชาติจากเรือนยอดไม้สูงด้วยการโหนสลิงและสะพานเวหา ซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นจุดสังเกตการณ์เฉพาะสำหรับนักวิจัยทางชีววิทยาเท่า นั้น<br /><br /><br />เหินเวหา ถลาผ่านยอดป่าดิบชื้น<br />ผจญภัยไปกับการเหินเวหา เหนือป่าที่มีอายุกว่า 1,500 ปี<br /><br />กิจกรรม ผจญภัย โดยการเคลื่อนที่ระดับเรือนยอดไม้ ด้วยการโหนสลิงจากต้นไม้ต้นหนึ่งไปยังต้นต่อๆไป โดยเส้นทางที่ค่อยๆไล่ระดับลงไป ทำให้คุณสามารถชื่นชมและดื่มด่ำไปกับบรรยาก าศแบบธรรมชาติและทัศนียภาพอันตระการตาได้อย่างเต็มที่<br /><br />นอกจากนี้ เจ้าหน้าที่ผู้ชำนาญของเราจะคอยดูแลคุณตลอดเส้นทาง พร้อมทั้งให้คำแนะนำวิธีการเคลื่อนไหวผ่านต้นไม้ด้วยความเร็วและด้วยท่วงท่า ที่ง ดงามเช่นเดียวกับการเคลื่อนที่ของชะนีในธรรมชาติอีกด้วย<br /><br />ป่าไม้เก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่งซึ่งเป็นที่รู้จักกันดี ในฐานะต้นกำเนิดของพืช สัตว์ป่าและนกนานาพันธุ์มาเป็นเวลาช้านาน<br /><br />• 10% ของผลกำไรจากการประกอบการ จะถูกนำเข้าสมทบทุนให้แก่ศูนย์อนุรักษ์ชะนี และศูนย์อนุรักษ์อื่นๆที่เกี่ยวข้อง<br />• เป็นมิตรต่อระบบนิเวศน์อย่างแท้จริง<br />• ออกแบบและสร้างสรรค์โดยผู้เชี่ยวชาญจากประเทศออสเตรียและนิวซีแลนด์<br /><br />สถานที่ตั้งอยู่ในบริเวณเขตป่าสงวน ห่างจากตัวเมืองเชียงใหม่ 55 นาที ใกล้กับหมู่บ้านแม่กำปอง ท่ามกลางทัศนียภาพอันงดงาม<br /><br />ควบ คู่ไปกับการผจญภัยอันน่าตื่นเต้น โดยไม่ทำลายระบบนิเวศน์ตามธรรมชาติ เพื่อให้การท่องเที่ยวเชียงใหม่ของคุณเต็มไปด้วยการผจญภัยอันน่าตื่นเต้น และความประทับใจที่น่าจดจำไปอีกแสนนาน<br /><br />กิจกรรมผจญภัยเรือนยอดไม้คืออะไร?<br />การโหนสลิงผ่านเหนือยอดป่าดิบชื้น โดยมีสายสลิงที่แข็งแรงยึดไว้กับต้นไม้ระหว่างเส้นทางการผจญภัย.<br /><br />ใช้เวลานานเท่าไหร่?<br />กิจกรรม ผจญภัย 1 วัน ที่ประกอบไปด้วยการโหน.สลิงและข้ามสะพานเวหา ภายในเวลา 2 ชั่วโมง การเดินป่าในเขตน้ำตกแม่กำปอง 1 ชั่วโมง และ พักรับประทานอาหารกลางวัน ทั้งนี้ควรเผื่อเวลาในการเดินทางทั้งขาไป และ ขากลับ เที่ยวละ 45 นาทีถึง 1 ชั่วโมง<br /><br />กว้างใหญ่แค่ไหน?<br />พื้นที่ที่ใช้ในการกิจกรรมเหินเวห าครอบคลุมประมาณ หนึ่งร้อยกว่าไร่ ซึ่งมีสถานีพักหรือ บ้านต้นไม้ถึง 15 แ ห่งอีกด้วย<br /><br />อันตรายหรือไม่?<br />ไม่เป็นอันตราย เรามีเจ้าหน้าที่ผู้เชี่ ยวชาญที่คอยดูแลให้คำแนะนำวิธีการโหนสลิ งให้ต่อเนื่องและอย่างปลอดภัยตลอดเส้นทา งผจญภัย<br /><br />ตั้งอยู่ที่ไหน?<br />การ ผจญภัยเหินเวหานี้ตั้งอยู่ในเขตป่าดิบชื้น อำเภอแม่กำปอง ห่างจากตัวเมืองเชียงใหม่เพียง 45 นาที - 1 ชั่วโมง โดยการเดินทางบนถนนราบเรียบจนถึงถนนลูกรังอีกประมาณ 1,300 เมตร ณ สถานที่แห่งนี้ คุณจะได้พบกับความอุดมสมบูรณ์ของป่าไม้ แม่น้ำและน้ำตกที่สวยงาม อากาศยังคงบริสุทธิ์ และอุณหภูมิโดยเฉลี่ยเย็นกว่าในตัวเมืองเชียงใหม่ ถึง 4-5 องศาเซลเซียส<br /><br />มีกิจกรรมอะไรบ้าง?<br />การ โหนสลิงผ่านทิวป่าฝนเป็นเวลา 2 ชั่วโ มง ที่คุณสามารถเดินทางข้ามผ่านเหนือยอ ดป่าดิบชื้น โดยเพลิดเพลินกับทัศนียภาพจ ากเบื้องบน และใกล้เคียงกันนั้น คุณจะได้ สัมผัสกับความงดงามของหมู่บ้านแม่กำปอง แ หล่งผลิตใบชาและผลิตภัณฑ์อื่นๆ จากใบชา ทั้งยังมีน้ำตกแม่กำปองที่ขึ้นชื่อของห มู่บ้านอีกด้วย ในบริเวณหมู่บ้านมีร้านอ าหาร และร้านกาแฟไว้คอยบริการ และมีรถรับ ส่งกลับโรงแรมเพื่ออำนวยความสะดวกให้แก่ นักท่องเที่ยวโดยไม่มีการคิดค่าบริการเพ ิ่มเติมจากแพ็คเกจที่ได้จัดไว้แล้ว<br /><br />เราจะได้เห็นสัตว์ป่าชนิดใดในป่านี้บ้าง?<br />มีนกหลากชนิด ที่คุณจะได้ยินเสียงอันไพเราะตลอดเวลาที่อยู่ในป่าและอาจมีโอกาสได้เห็นอีกด้วย<br /><br />ควรจะแต่งกายอย่างไร?<br />กางเกงขายาว และ รองเท้ากีฬา<br /><br />ทำไมถึงเรียกการผจญภัยเหินเวหานี้ว่า Flight of the gibbon?<br />เนื่อง จากในภาษาอังกฤษ gibbon หมายถึง ลิงประเ ภทชะนี และการผจญภัยเหินเวหานี้ก็คล้ายกภ ?บการที่ชะนีป่าเคลื่อนตัวจากต้นไม้ต้นหน ึ่งไปยังอีกต้นหนึ่งในป่า นอกจากนี้ Treetop Adventures ยังเป็นบริษัทที่สนับสนุนโครงกา รอนุรักษ์สัตว์สงวนและสัตว์เลี้ยงลูกด้ วยนม อีกด้วย<br /><br />10% ของผลกำไรจากการประกอบการ จะถูกนำเข้าสมทบในโครงการอนุรักษ์ชะนีดังกล่าว<br /><br />รูปประกอบ เอามาจากกระทู้ที่มีคนรีวิว เอาไว้<br /><img alt="" border="0" src="http://board.trekkingthai.com/board/upload/photo/2008-04/122667_H0NfZ5NF9Q1600.jpg" /><br /><img alt="" border="0" src="http://board.trekkingthai.com/board/upload/photo/2008-04/2145156_jHWAZGJ0GK1725.jpg" /><br /><img alt="" border="0" src="http://board.trekkingthai.com/board/upload/photo/2008-04/2145158_YdiL5RFIU21801.jpg" /><br /><img alt="" border="0" src="http://board.trekkingthai.com/board/upload/photo/2008-04/2145161_KPMCFECfZ81937.jpg" /><br /><img alt="" border="0" src="http://board.trekkingthai.com/board/upload/photo/2008-04/2145163_dAP9XZN7PX2021.jpg" /><br /><img alt="" border="0" src="http://board.trekkingthai.com/board/upload/photo/2008-04/2145166_1UR1mrWEYk2150.jpg" /><br /><img alt="" border="0" src="http://board.trekkingthai.com/board/upload/photo/2008-04/2145167_CmXNUTPXbW2236.jpg" /><br /><img alt="" border="0" src="http://board.trekkingthai.com/board/upload/photo/2008-04/2145168_Q5WGb3J6Qs2331.jpg" /><br /><img alt="" border="0" src="http://board.trekkingthai.com/board/upload/photo/2008-04/2145171_T9U6XZ3wC02421.jpg" /><br /><img alt="" border="0" src="http://board.trekkingthai.com/board/upload/photo/2008-04/2145172_24ZZqT3EhI2459.jpg" /><br /><img alt="" border="0" src="http://board.trekkingthai.com/board/upload/photo/2008-04/2145176_4jrIsM9A3w2726.jpg" /><br /><img alt="" border="0" src="http://board.trekkingthai.com/board/upload/photo/2008-04/2145180_Bb4YTt5Nmo2947.jpg" /><br /><img alt="" border="0" src="http://board.trekkingthai.com/board/upload/photo/2008-04/2145177_fUAUAnCV0b2828.jpg" /><br /><br />ราคาคนไทย คนละ1750.บาทมีทั้งหมด19สถานี ใช้เวลาการเล่นประมาณ2ชั่วโมงครึ่งครับ<br /><br /><br />ขอคุณข้อมูลจาก www.thaiseoboard.com ค่ะ<br /><br /><br />travel and food,Thailand

Flight of the Gibbon สุดเสียว เหนือป่า ที่เชียงใหม่

ละครแจ๋วใรร้าย กะคุณชายเทวดา ช่างมาแรงจริง ๆ นะคะ หลาย ๆ คนก้อคงสืบเสาะว่า เสือป่ารีสอร์ท มีจริงไหม อยู่ส่วนไหนของประเทศไทย (รวมถึง อิฉันด้ว...

Read more »

ประเพณีใส่ขันดอกอินทขิล

<b><span style="color:red;">ประเพณีใส่ขันดอกอินทขิล 20-27 พฤษภาคม 2552 ที่ วัดเจดีย์หลวงวรมหาวิหาร</span></b><br /><br /> ทุกปีเมื่อล่วงเข้าสู่เดือนพฤษภาคมจนถึงเดือนมิถุนายน เชียงใหม่จะมีการจัดงาน<br />" ประเพณีใส่ขันดอกอินทขิล" หรือ "ประเพณีเดือนแปดเข้า เดือนเก้าออก" โดยจัดขึ้นเป็นประจำทุกปีที่วัดเจดีย์หลวงวรมหาวิหาร ซึ่งเป็นวัดสำคัญเก่าแก่วัดหนึ่งของเมืองเชียงใหม่<br /><br /> วัดเจดีย์หลวง เป็นวัดที่สร้างขึ้นในรัชสมัยของพระเจ้าแสนเมืองมา กษัตริย์องค์ที่ 7 แห่งราชวงศ์มังรายซึ่งครองราชอาณาจักรล้านนาไทย พระองค์ทรงสร้างพระธาตุเจดีย์หลวงขึ้นเมื่อปี พุทธศักราช 1934 หรือเมื่อประมาณ 612 ปีมาแล้ว ด้านหน้าของพระวิหารหลวงเป็นที่ตั้งของ เสาอินทขิล หรือ เสาหลักเมือง ซึ่งแต่เดิมเสานี้อยู่ที่วัดสะดือเมือง ต่อมาในสมัยพระเจ้ากาวิละครองเมืองเชียงใหม่ พระองค์โปรดให้ย้ายเสาอินทขิลมาไว้ที่วัดเจดีย์หลวงและได้บูรณะปฏิสังขรณ์ ขึ้นใหม่พร้อมทั้งสร้างวิหารครอบไว้เมื่อปี พุทธศักราช 2343<br />ต่อมาวิหาร อินทขิลได้ชำรุดทรุดโทรมไปตามกาลเวลา พอถึงปี พุทธศักราช 2496 ครูบาขาวปี นัก บุญแห่งล้านนาไทยอีกท่านหนึ่ง จึงได้สร้างวิหารอินทขิลขึ้นใหม่ในปัจจุบันและท่านยังนำเอาพระพุทธรูปปางขอ ฝนหรือ พระคันธารราษฏร์ประดิษฐานไว้บนเสาอินทขิลอีกด้วยเพื่อให้ชาวเมืองได้กราบ ไหว้บูชา ..............<br /><div style="text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEheKv0gXFE6Rkz5H2Ygn3IitrFAzqh16oOFGL3pRf33_FZLmueOoIaWW_eMlTZ5bxd6jsQY4Q-YXksMkn8xYhf3wmrN-v0gxb4c_9EpLKJQ_vlIb8xbVrjUl6YbUmMNTpdJnRIV7qlo5oS7/s1600-h/IMG_3391.JPG" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5338090375410786018" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEheKv0gXFE6Rkz5H2Ygn3IitrFAzqh16oOFGL3pRf33_FZLmueOoIaWW_eMlTZ5bxd6jsQY4Q-YXksMkn8xYhf3wmrN-v0gxb4c_9EpLKJQ_vlIb8xbVrjUl6YbUmMNTpdJnRIV7qlo5oS7/s400/IMG_3391.JPG" style="cursor: pointer; width: 300px; height: 400px;" /></a><br /></div> เสาอินทขิลจึง ถือเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ เป็นที่รวมวิญญาณของชาวเมืองและบรรพบุรุษในอดีต เป็นปูชนียสถานที่สำคัญ พิธีสักการะบูชาเสาอินทขิลจะจัดขึ้นเป็นประจำทุกปี การทำพิธีดังกล่าวจะทำในปลายเดือนแปดเหนือข้างแรมแก่ ในวันเริ่มทำพิธีนั้น พวกชาวบ้านชาวเมืองทั้งผู้เฒ่าผู้แก่ หนุ่มสาวจะพากันนำเอาดอกไม้ธูปเทียน น้ำขมิ้นส้มป่อยใส่พานหรือภาชนะไปทำการสระสรงสักการะ การทำพิธีดังกล่าวนี้มักจะเริ่มในวันแรม 13 ค่ำเดือน 8 เหนือ ไปแล้วเสร็จเอาในวันขึ้น 4 ค่ำเดือน 9 เหนือ เป็นประจำทุกปี จึงเรียกประเพณีใส่ขันดอกอินทขิลว่า "ประเพณีเดือนแปดเข้า เดือนเก้าออก"<br /><br /> ปัจจุบันเทศบาลนครเชียงใหม่ได้ดำเนินการสืบทอด ประเพณีอินทขิล โดยมีพิธีทางพุทธศาสนาเข้ามาผสมผสาน ในวันแรกของการเข้าอินทขิล มีการแห่พระเจ้าฝนแสนห่า จากวัดช่างแต้ม แห่รอบตัวเมือง เพื่อให้ประชาชนสรงน้ำและใส่ขันดอก ส่วนภายในวิหารอินทขิล พระสงฆ์ 9 รูป จะทำพิธีเจริญพระพุทธมนต์บูชาเสาอินทขิล ซึ่งฝังอยู่ใต้ดินภายใต้บุษบกที่ประดิษฐานองค์พระพุทธรูป เมื่อเสร็จพิธีจะมีมหรสพสมโภชตลอดงาน<br />การบูชาอินทขิลของชาวเมือง เชียงใหม่นั้น ได้ประพฤติปฏิบัติกันมาอย่างเป็นระบบระเบียบเรียบร้อยทุกปี ในส่วนของวัตถุสิ่งของที่นำมาบูชาก็ล้วนแต่เป็นสิ่งที่เป็นสัญลักษณ์ของ ความ สูงค่าที่เกิดจากแรงศรัทธาคารวะของชาวเชียงใหม่<br /><div style="text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiRu_hdkF4Xa8omkxRrFtTQ2RhPU_XBgd9jXZJgwzxE4MwpHvexTKVQtr2khqKciY4ENpQitHF10nLZT-v4z9gSmyP6X-zcyVuouxWoxMqWRedgBvGOcLoRUqFU0GBpfxtpTk_llZt9-K9W/s1600-h/IMG_3427.JPG" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5338090908941028434" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiRu_hdkF4Xa8omkxRrFtTQ2RhPU_XBgd9jXZJgwzxE4MwpHvexTKVQtr2khqKciY4ENpQitHF10nLZT-v4z9gSmyP6X-zcyVuouxWoxMqWRedgBvGOcLoRUqFU0GBpfxtpTk_llZt9-K9W/s400/IMG_3427.JPG" style="cursor: pointer; width: 300px; height: 400px;" /></a><br /></div><br /> แสดงให้เห็นว่า เสาอินทขิล หรือเสาหลักเมืองนั้นเป็นเหมือนหลักชัยแห่งเมือง การสร้างหลักเมืองขึ้นมาก็เพื่อให้เป็นศูนย์กลางยึดเหนี่ยวจิตใจของผู้คนใน บ้านเมือง ให้เกิดพลังคือความสามัคคีเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันของพลเมือง ภายใต้กรอบศีลธรรมคำสอนของพระพุทธศาสนา<br /><br /><br /><br />ขอบคุณเนื้อหาจาก <a href="http://www.fm100cmu.com/" target="_blank">http://www.fm100cmu.com</a><br /><br /><br />travel and food,Thailand

ประเพณีใส่ขันดอกอินทขิล

ประเพณีใส่ขันดอกอินทขิล 20-27 พฤษภาคม 2552 ที่ วัดเจดีย์หลวงวรมหาวิหาร ทุกปีเมื่อล่วงเข้าสู่เดือนพฤษภาคมจนถึงเดือนมิถุนายน เชียงใหม่จะมี...

Read more »

ขี่ช้าง..เชียงใหม่เจ้า ..

ช้าง ๆ ๆ น้องเคยเห็นช้างอ่ะเปล่า ....อิอิ อะ อะ ไม่ได้พาเที่ยวเกาะช้างนะคะ เห่อ ๆ เกาะช้างคงไม่ได้อยู่เชียงใหม่ 555+ (แอบกวน)<br /><br />วันนี้เรามีกิจกรรมท่องเที่ยวมานำเสนอกันค่ะ ซึ่งก็คงต้องเกี่ยวกะช้างตามที่เกรินไว้ คิคิ (เย้ ๆ วกเข้าเรื่องได้ล่ะ คิคิ)<br /><br />ในจังหวัดเชียงใหม่ก็มีให้เลือกหลายที่ทีเดียวล่ะค่ะ เลือกเอาเลตามสะดวก ค่ะ<br /><br />- <u>สายเชียงใหม่-ฝาง</u> ทางหลวงหมายเลข 107 ท่าแพแม่ตะมาน จากเชียงใหม่มาตามทางหลวง 107 ประมาณ 43 กิโลเมตร เลี้ยวซ้ายเข้ามาประมาณ 7 กิโลเมตร โทร. 0 5329 7060 ปางช้างแม่แตง เข้าทางเดียวกับท่าแพแม่ตะมานจากปากทางเข้ามา 9 กิโลเมตร ตรงข้ามวัดแม่ตะมาน โทร. 0 5384 4818, 0 5327 2855, 0 5327 1680 และ ศูนย์ฝึกช้างเชียงดาว ประมาณกิโลเมตรที่ 56 หากมาจากเชียงใหม่จะอยู่ทางขวามือ เป็นศูนย์ที่รับฝึกลูกช้างเพื่อใช้งานชักลากไม้จริง แต่เปิดให้นักท่องเที่ยวเข้าชมด้วยโดยคิดค่าข้าชมผู้ใหญ่ 60 บาท เด็ก 30 บาท ชมได้วันละ 2 รอบ คือ 09.00 น. และ 10.00 น. ทุกวัน รายละเอียดติดต่อ โทร. 0 5329 8553, 0 5386 2037<br /><br /><div style="text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh1ZsKlXV775BmqWCGpvusPKrBS0PZ8tFSiMO33lToGShXPxx_xQiIV7iTWgHlcI_UTZD0VZYW5j1u5lIbX5w547jAXMDj5jZm0FgYS8Tm030lhw7jcNz4Vek3F-uvllqksaLBaYQA_GSU4/s1600-h/picture_2512255082227.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5335184426983738818" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh1ZsKlXV775BmqWCGpvusPKrBS0PZ8tFSiMO33lToGShXPxx_xQiIV7iTWgHlcI_UTZD0VZYW5j1u5lIbX5w547jAXMDj5jZm0FgYS8Tm030lhw7jcNz4Vek3F-uvllqksaLBaYQA_GSU4/s400/picture_2512255082227.jpg" style="cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" /></a><br /></div> - <u>สายแม่ริม-สะเมิง</u> ที่ปางช้างแม่สา กิโลเมตรที่ 10 ค่าเข้าชมคนละ 80 บาท โทร. 0 5320 6247-8, 08 9383 4242 และที่ ปางช้างโป่งแยง เข้าทางเดียวกับไร่กังสดาล กิโลเมตรที่ 18.5<br /><br /><br /> - <u>สายสันป่าตอง-แม่วาง</u> ทางหลวงหมายเลข 108 สายเชียงใหม่-ฮอด ไปประมาณ 23 กิโลเมตร แล้วเลี้ยวขวาตามทางหลวงหมายเลข 1013 สายสันป่าตอง-บ่อแก้ว ไปอีก กม.ที่ 22 สังเกตหน่วยป่าไม้แม่วิน มีบริการล่องแพและนั่งช้างเที่ยวป่าประมาณ 5 จุดเรียงรายตลอดแนวถนน สามารถให้ควาญช้างนำชมสวนป่า หมู่บ้านชาวม้ง บ้านกะเหรี่ยงบริเวณนั้นได้ทุกฤดูกาลใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมง รับนักท่องเที่ยวได้ครั้งละ 2-4 คน ติดต่อเจ้าของแพโดยตรง น้ำแม่วาง เป็นสายน้ำใหญ่ไหลเลียบเชิงเขาด้านที่ติดกับอุทยานแห่งชาติดอยอินทนนท์ใน อำเภอแม่วาง มีทิวทัศน์สองฟากฝั่งลำน้ำงดงามร่มรื่น ท่าแพแม่วางลุงมี อยู่ในเขตอำเภอสันป่าตอง จากสามแยกสันป่าตองไปทาง ต.บ้านกาด ประมาณ 24 กิโลเมตร ที่ท่าแพมีบริการขี่ช้างแก่นักท่องเที่ยวเพื่อชมธรรมชาติบริเวณรอบ ๆท่าแพ บริการล้อเกวียน และการล่องแพชมธรรมชาติที่งดงาม ทั้งสองริมฝั่งแม่น้ำวางแก่นักท่องเที่ยวทั้งชาวไทยและชาวต่างประเทศ นอกจากนี้ยังมีน้ำตกแม่วางที่มีน้ำไหลตลอดทั้งปีอยู่ในบริเวณใกล้เคียงซึ่ง นักท่องเที่ยวสามารถเที่ยวชมได้ เปิดบริการทุกวันตั้งแต่เวลา 09.00 น. เป็นต้นไป<br /><br /><br />ท่านไหนสนใจก็สามารถติดต่อสอบถามตามเบอร์ที่ให้ไว้นะจ๊ะ ..<br /><br />travel and food,Thailand

ขี่ช้าง..เชียงใหม่เจ้า ..

ช้าง ๆ ๆ น้องเคยเห็นช้างอ่ะเปล่า ....อิอิ อะ อะ ไม่ได้พาเที่ยวเกาะช้างนะคะ เห่อ ๆ เกาะช้างคงไม่ได้อยู่เชียงใหม่ 555+ (แอบกวน) วันนี้เรามีกิ...

Read more »